________________
आगम (१५)
“प्रज्ञापना” – उपांगसूत्र-४ (मूलं+वृत्ति:) पदं [३६], -------------- उद्देशक: -, ------------- दारं -1, -------------- मूलं [३४४-३४७] + गाथा: पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[१५]उपांगसूत्र-[४] "प्रज्ञापना" मूलं एवं मलयगिरि-प्रणीता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक [३४४३४७]
प्रदेशप्तोऽवश्यमनुभवनीयमिति प्रतिपत्तव्यं, एवं च न कश्चिदोषः, नन्वेवमपि दीर्घकालभोग्यतया तन्दनीयादिक कर्मोपचितं अथ च परिणामविशेषादुपक्रमेणारादेव तदनुभवति ततः कथं न कृतनाशदोषापत्तिः, तदप्यसम्यक, बन्धकाले तथाविधाम्यवसायवशादादावुपक्रमयोग्यस्यैव तेन बन्धनात्, अपिच-जिनक्चनप्रामाण्यादपि वेदनीयादिकर्मणामुपक्रमो मन्तव्यः, यदाह भाष्यकृत्-"उदयक्खयक्खओक्समोवसमा जंच कम्मुशो भणिया । दवाई पंचगं पड़ जुत्तमुवकमणमेचोषि ॥१॥" [उदयक्षयक्षयोपशमोपशमा यस्माध कर्मणो भणिताः। द्रव्यादिपश्चकं । प्रति युक्तमुपक्रमणमितोऽपि ॥१॥] न चैवं मोक्षोपक्रमहेतुः कश्चिदस्ति येन तत्रानाथासप्रसङ्गा, यथा चन मोक्षोपक्रमहेतुः कश्चिदस्ति तथाऽन्तिमसूत्रे भावयिष्यते, ततो यदुक्तं 'वेदनीयादिवच कृतस्थापि कर्मक्षयस्खे'सादि न तत्सम्यगुपपन्नमित्ति स्थितं, अपर आह-ननु यदा वेदनीयादिकमतिप्रभूतं सर्वस्तोकं चायुस्तदा समधिकवेदनीवा-18|| दिसमुद्घातार्थ समुपातमारभता, वेदनीयादेः सोपक्रमत्वात्, यदा त्वधिकमायुः सर्वस्तोकं च वेदनीयादिकं तदा का वार्ता १, न खल्वायुषः समधिकस्य समुद्घाताय समुद्घातः कल्प्यते, चरमशरीरिणामायुषो निरुपक्रमत्वात् । 'चरमसरीरा य निरुवकमा' इति वचनात् , तदयुक्तं, एवंविधभावस्ख कदाचनाप्यभावात् , तथाहि-सर्वदैव वेदनीयाद्येवायुषः सकाशादधिकस्थितिकं भवति, न तु कदाचिदपि वेदनीयादेरायुः, अथैवंविधो नियमः कुतो लभ्य-IN ते ?, उच्यते, परिणामखाभाच्यात्, तथाहि-इत्थंभूत. एवात्मनः परिणामो येनास्यायुर्वेदनीयादेः समं भवति
गाथा:
दीप
अनुक्रम [६१४
-६१९]
N
arainrary.om
~312~
