________________
आगम
“प्रज्ञापना" - उपांगसूत्र-४ (मूलं+वृत्ति:) पदं [२८],-------------- उद्देशक: [२], ------------- दारं [४-७], -------------- मूलं [३१०] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[१५]उपांगसूत्र-[४] "प्रज्ञापना" मूलं एवं मलयगिरि-प्रणीता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [३१०]
२८आहा. रपदे उद्देशः२सू. ३१०
दीप
प्रज्ञापना- भंगो, सम्मामिच्छादिट्ठी णं भंते ! किं आहा. अणा०, गो! आहारते नो अणा०, एवं एगिदियविगलिदियवर्ज या: मल
जाव वेमाणिते, एवं प्रहत्तेणवि । दारं ५। संजए णं भंते ! जीवे किं आहा० अणा, गो०! सिय आहारए सिय यवृत्ती.
अणाहारए, एवं मणूसेवि, पुराणं तियभंगो । असंजते पुच्छा, सिय आहारए सिय अणाहारए, पुहुत्तेणं जीवेगिंदियवओ
तियभंगो । संजतासंजते गं जीवे० पंचिंदियतिरिक्खजोणिते मासे य३एते एगणचि पुहुनेणवि आहारगा नो अणा०, ३५१६॥
नोसंजतेनोअसंजतेनोसंजतासंजते जीवे सिद्धे य एते एगत्तेण पोहत्तेणवि नो आहा० अणा०, दारं ६ । सकसाई णं भंते ! जीवे किं आहारए अणा, गो.1 सिय आ० सिय अणाहारते, एवं जाव बेमाणिता, पुहुनेणं जीवेगिदियवज्जो तियमंगो, कोहकसाईसु जीवादीसु एवं चेव, नवरं देवेसु छन्भंगा, माणकसाईसु मायाकसाईसु य देवनेरइएसु छम्भंगा, अबसेसाणं जीवेगिंदियवज्जो तियभंगो, लोहकसाईसु नेरइएसु छम्भंगा, अवसेसेसु जीवेगिदियवजो तियभंगो, अकसाई जहा णो. सण्णीणोअसण्णी, दारं ७॥(सूत्रं ३१०)
'सलेसे णं भंते ! जीवे इत्यादि, इदं सामान्यतो जीवसूत्रमिव भाषनीय, अत्रापि सिद्धसूत्रं न वक्तव्यं, सिद्धानामलेIN श्यत्वात् , बहुवचनचिन्तायां जीवपदे एकेन्द्रियेषु च पृथिव्यादिषु प्रत्येकमेक एव भङ्गस्तद्यथा-आहारका अपि
अनाहारका अपि, उभयेषामपि सदा बहुत्वेन लभ्यमानत्वात् , शेषेषु तु नैरयिकादिषु पदेषु तु प्रत्येकं भङ्गत्रिक, तद्यथा-सर्वेऽपि तावद्भवेयुराहारकाः १, अथवा आहारकाच अनाहारकश्च २, अथवा आहारकाथ अनाहारकाच|
अनुक्रम [५६२-५६५]
eesearseeeeeseraceae
॥५१६॥
~139~