________________
आगम
(१५)
“प्रज्ञापना" - उपांगसूत्र-४ (मूलं+वृत्ति:) पदं [२२], -------------- उद्देशक: -,------------- दारं ], -------------- मूलं [२८५-२८७] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधित: मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित..आगमसूत्र-[१५]उपांगसूत्र-[४] "प्रज्ञापना" मूलं एवं मलयगिरि-प्रणीता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [२८५-२८७]
aeesesecemesesearceaee
प्रमत्ता अप्रमत्ताश्चायुर्वन्धकालेऽष्टविधवन्धकाः, आयुषोऽपि बन्धनात्, आयुर्वन्धश्च कादाचित्क इति कदाचित्सवथा न लभ्यतेऽपि, प्रमत्ताश्चाप्रमत्ताश्च सदैव बहुत्वेन लभ्यन्ते, अपूर्वकरणा अनिवृत्तिबादराश्च कदाचिन्न भवन्त्य|पि, विरहस्यापि तेषामागमे प्रतिपादनात् , एकविधवन्धका उपशान्तमोहक्षीणमोहसयोगिकेवलिनः, तत्र उपशा-IST न्तमोहाः क्षीणमोहाच कदाचिलभ्यन्ते कदाचिन्न लभ्यन्ते, तेषामन्तरस्यापि सम्भवात् , सयोगिकेवलिनस्तु सदा प्राप्यन्तेऽन्यान्यभावेन तेषामव्यवच्छेदात्, ततः सप्तविधवन्धका एकविधबन्धकाचावस्थिता इत्यष्टविधवन्धकाद्यभावे एको भङ्गः, अथवा सप्तविधवन्धका एकविधबन्धकाश्च बहव एकोऽष्टविधबन्धक इति द्वितीयः, अष्टविधवन्धकानां बहुत्वे तृतीयः, षविधबन्धका अपि कदाचिल्लभ्यन्ते कदाचिन्न, उत्कर्षतः षण्मासविरहभावात् , यदापि लभ्यन्ते तदापि जघन्यपदे एको द्वौ वा उत्कर्षपदेऽष्टोत्तरं शतं ततोऽष्टविधवन्धकपदाभावे पड्विधवन्धकपदेनापि द्वौ भनौ, अबन्धका अयोगिकेवलिनस्तेऽपि कदाचिदवाप्यन्ते कदाचिन्न, तेषामप्युत्कर्षतः षण्मासविरहभावात्, यदाऽप्यवाप्यन्ते तदापि जघन्यपदे एको द्वौ वा उत्कर्षतोऽष्टाधिकं शतं, ततोऽष्टविधवन्धकपदाभावेऽबन्धकपदे-1 नापि द्वौ भन्नो, तदेवमेक आयो भङ्ग एककसंयोगे च षडिति सप्त भङ्गाः, इदानीं विकसंयोगे भङ्गा दर्श्यन्ते, तत्र सप्तविधवन्धका एकविधवन्धकाश्चावस्थिताः, उभयेषामपि सदा बहुत्वेन लभ्यमानत्वात् , ततोऽष्टविधबन्धकपदे पविधवन्धकपदे च प्रत्येकमेकवचनमिति एको भङ्गः, अष्टविधवन्धकपदे एकवचनं पड्डिधबन्धकपदे बहुवचनं इति
कररररररररन्टरटserse
दीप अनुक्रम [५३१-५३३]
For P
OW
wwreaturary.com
~505~
