________________
लादारसस्य योगेन बीजं कासिकं यथा । रक्तं तूलं च यद्वत्स्यात् कर्मबन्धफलं तथा नाशयदष्टकर्माणि शुद्धः स्याचेतनस्तदा । आत्मस्वभावत श्वात्मा लभते तात्त्विकर्द्धिकम् ॥४१६ ॥
शिष्य उवाच अनादिकालतः संगो वर्तते जीवकर्मणोः । कर्मणां स्यात्कथं नाश स्तत्र किम्वाऽस्ति कारणम् ॥४१७॥
गुरुरुवाच अनादिपरिणामी सन् मिथ्या भ्रान्तोऽस्ति चेतनः । मुच्यते चेतनः खानौ रजःकनकवत्पृथक् ॥४१८ ॥ योगेन श्रीश्वरेच्छायाः सुखं दुःखं कुतो भवेत् । प्रेरणा श्रीश्वरीया चे-दीशो दोषी विलोक्यते ॥ ४१६ ।।
गुरु रुवाच ईश्वरप्रेरणा कस्मा दीशोऽन्यायी भवेत्तदा । अपराधी तथा न्यायी स्वयं स्यादीश्वरस्तदा ॥४२० ॥
शिष्य उवाच प्राणिनः कर्म कुर्वन्ति सामय्या अनुसारतः । ईशो दुःखं सुखं दत्ते चाकर्ताऽऽत्मा विलोक्यते ॥ ४२१ ॥
गुरुरुवाच कृत्यं करोति यो भुंक्ते सैव दुःखं तथा सुखम् । योऽत्ति स तृप्ति माप्नोति क्षुधां हन्ति नच प्रभुः ॥४२२॥ वहाँ चिपति यो हस्तं ज्वलन्तं करमीयते । स्वयं कर्त्ता हि जीवोऽस्ति प्रेरकः कथमीश्वरः ॥ ४२३ ॥
प्रा
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
