________________
सुलतान महम्मद. ]
[४५ आ तरफ योगिनीपुर( दिल्ली )मां शकाधिराज
महम्मदशाहे कोइ अवसरे सभामां पंडितोना पातशाहे करेल गोष्ठी-प्रसंगे शास्त्र-विचारमा संशय स्मरण अने फरी थतां गुरु( जिनप्रभसूरि )ना गुणोने आमंत्रण संभारी कयु के-'जो ते भट्टारक आसमये
म्हारी सभाने अलंकृत करता होत, तो म्हारा मनमा रहेला संशय-शल्यने सहजमां उद्धरत. खरेखर, बृहस्पति पण तेमनी बुद्धिथी पराजित थई भूमिने तजी शून्य " इय पावापुरि-कप्पो दीवमहुप्पत्तिभणणरमणिज्जो । जिणपहसूरीहिं कओ ठिएहिं सिरिदेवगिरिनयरे ।। तेरहसत्तासीए विक्कमवरिसंमि भदवयबहुले । पूसक्कबारसीए समत्थिनो ससस्थिकरो ॥"
'जैनसाहित्यमें इतिहासके साधन' ( जैनसाहित्य-संमेलन रि. पृ. १०) मां अने अन्यत्र बीजा लेखकोए आनो रचना-समय सं. १३२७ सूचव्यो छे, ए पण परंपराथी उतरी आवेल भल जणाय छे. चतुर्विशति जिनानन्द-स्तुति (आ. समिति प्र. ) नी भूमिका(पृ. ४०)मां ही. र. कापडियाए वि. सं. १३३७ जणान्यो छे; परंतु छपायेल अने लखेल पुस्तकनो उपर्युक्त आधारपाठ विचारता ते योग्य लागतो नथी. वि. सं. १३८७ बराबर संभवे छे. जे प्रकट थइ गयेल छे. तपागच्छीय जिनसुंदरसूरिनो सं. दीपालि-कल्प, वि.सं. १४२३ मां रचायेल होइ आ पछीनो छे.
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
