________________
३० ]
[ जिनप्रभसूरि अने पण तेओने प्राप्त थयो नहि. कोइपण स्थळ-परिसरमां ते रह्यो होवो जोइए. प्रशस्ति वर्ष विगेरे तेना पर ज लखेलुं संभवे छे. एक वखते न्हवण थया पछी भगवंतना शरीर पर परसेवो
पसरतो दीठो, लूहवा छतां पण ते अटक्यो उपद्रवना नहिं; तेथी विदग्ध श्रावकोए जाण्यु केवखतमां 'कोइपण उपद्रव अवश्य अहिं थशे.'
एवामां प्रभातमां जय(जेठवा) राजपूतो ( १ यवनो )नी धाड आवी. नगरने चोतरफथी विध्वस्तविनष्ट कयु. एवी रीते प्रकट प्रभाववाळा स्वामी वि. सं. १३८५ सुधी पूजाया. वि. सं. १३८५ मां आवेला आसीनगरना विय (?)
वंशमां धयेला घोर परिणामवाळाए ( ? तुगलकाबादमां घोरीए ) श्रावकोने अने साधुओने बंदी शाही खजानामां (केदी) करीने विडंब्या. पार्श्वनाथर्नु
शैलमय बिंब भाग्युं अने महावीरनी ते प्रतिमाने अखंडित ज गाडामां चडावीने दिल्लीपुरमा
१ इ. सन्. १३२८ [वि. सं. १३८५ मां दक्षिणमां मुसलमानी हुमलो थयो हतो, अने ते वखते मदुरा अने तेनी बहारवें मुख्य कनानूर, महम्मद तघलके कब्जे कर्यु हतुं, एवो इतिहास मळी आवे छे (जुओ केन्त्रीज हिस्ट्री ऑफ इन्डिया चॉ. ३, पृ. ४८८). संभव छ के-उपर्युक्त खेदजनक घटना ते वखते बनी हशे. Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat www.umaragyanbhandar.com
