________________
सुलतान महम्मद.] विशेष परिचय [१३९ पछी महम्मदशाहे आवीने शिष्यने पूछयु के-' तम्हारा गुरु कयां छे ११ तेणे कडं के-' तम्हारी आगळ देखाय छे.' शाहे कयु के-' ते पहेलां जेवा हता, तेवा करो. ' त्यार पछी शिष्ये वस्त्र सरस करी सन्ज कर्या. ऊठीने सूरिए धर्म-लाभनी आशिष आपी. त्यार पछी बनेनो कथा-संलाप थयो. शाहे कयु के- स्वामी ! अम्हारी प्राणप्रिया बालादे
राणी छे, तेने व्यंतर वळग्यो छे तेथी व्यंतरनो वळगाड तेणी पोताना देहपर वस्त्रोने ग्रहण करती दूर करवो (पहेरती) नथी, शुश्रूषा पण करती
नथी. तमे प्रसन्न थइने तेने साजी करो. में मंत्र-जंत्रना जाणकारोने अने चिकित्सा करनाराओने बोलाव्या हता; परंतु ते जेने जेने जुए तेने तेने लेष्टु ( ढेफांढेखाळा ), लाठी विगेरेथी हणे छे. तमे प्रसाद करीने हमणां तेने जुओ. ' गुरुए कह्यु के-" तम्हे तेनी पासे जाओ अने एवी रीते निवेदन करो के-जिनप्रभसूरि तम्हारी पासे आवे छे." शाहे जइने कडं. ते वचन सांभळी सहसा ऊठीने तेणीए कह्यु- दासी ! वस्त्र लावो. ' त्यार पछी दासीओए लावीने वस्त्र पहेराव्यु. तेथी शाह चमत्कार पाम्या, आवीने गुरुने कह्यु-'तेनी समीपमा आवो, तेने तम्हे जुओ.' सरि त्यां गया अने तेने जोइने सूरिए कद्दु के-रे दुष्ट! तुं अहिं कयां आव्यो ? तुं आनी पासेथी जा. तेणे जणाव्यु के-'हुँ केम
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
