________________
પૂંજાભાઈ: “આર્થિક અને સરળતાથી ઉકેલાય તે બીજુ બધું સરળ થાય. ”
નેમિમુનિએ ધ્યાન ખેંચ્યું : એકલો ઉપદેશ કે કોરી વાતે ખપ નહીં લાગે. આજે મુખ્યત્વે સામાજિક દબાણની ક્રિયા જોડવી પડશે.”
દેવજીભાઈએ કહ્યું : “પણ, રાજ્ય કે રાજકીય પક્ષનાં માણસો એવું કરતાં હોય છે, એ ઉપરથી એનાં મૂળ કેટલાં ઊંડાં છે અને કેવી રીતે છે તેને ખ્યાલ આવે તે માટે એક બે પ્રસંગ ટાંકું :
(૧) પ્રધાન ગામમાં આવવાના હતા. કેટલાયે મોટા મોટા અમલદારો ત્યારે આવ્યા હતા. બધો ખર્ચ મામલતદારને ભગવ પડશે. હવે એના મનમાં થવાનું જ કે આ પૈસા કયાંથી કાઢવા? એટલે કાં તે જમીન અંગેના કામોમાં એ લાંચ લેશે અથવા પરમીટોના કટા આપવામાં લાંચ લેવા લલચાશે. . આવા સમયે મારું માનવું છે કે જે પ્રધાનશ્રી પિતાના આગમનને ખર્ચ જાતે ઉપાડે કે રાજ્ય તરફથી થાય તેની વ્યવસ્થા કરે તે આમ ન બને.
(૨) એવી જ રીતે એક ગ્રેસી કાર્યકર છે. તેઓ ધારાસભાના સભ્ય પણ છે. તેમણે એક ધનવાન પાસે કોઈ રાહત કાર્યમાં પૈસાની માંગણી મૂકી. એ મૂડીદારે કહ્યું: “આ ચેકબુક...લખવી હોય તે રકમ લખો.”
તેમણે કહ્યું : “હમણાં એક હજાર બસ છે. પણ ચૂંટણી વખતે પાંચ હજાર જોઈશે.” *
હવે આવી પરિસ્થિતિમાં અનિષ્ટો જાય શી રીતે ?” બલવંતભાઇએ કહ્યું : “હું પણ એક દાખલે ટાંકું,
એકવાર ન્યાયાધીશના કારકૂને રેળે પાંચ રૂપિયા ફેંસલાની નકલ માટે માગ્યા. મેં ના કહી. ત્યારે વકીલ કહે : “તો તમને ફેંસલાની નકલ કઢાવતાં દિવસે નીકળી જશે.”
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
