________________
दुकनिपातो
सुमना कायेन संवता आसिं वाचाय उद चेतसा । समूलं तण्हमब्बुय्ह सीतिभूतम्हि निब्बुता ।।१५।।
उत्तरा सुखं त्वं वढि के सेहि कत्वा चोळेन पारुता । उपसन्तो हि ते रागो सीतिभूता सि निब्बुता ॥१६॥
सुमना वुड्ढपञ्चजिता पिण्डपातं चरित्वान दण्डमोलुब्ध दुब्बला । वेधमानेहि गत्तेहि तत्थेव निपति छमा । दिस्वा आदीनवं काये अथ चित्तं विमुच्चि मे ॥१७॥
धम्मा
हित्वा घरे पब्बजित्वा हित्वा पुत्तं पसु पियं । हित्वा रागञ्च दोसञ्च अविञ्जञ्च विराजिय । समूलं तण्हमब्बूयह उपसन्तम्हि निब्बुता ॥१८॥
सङ्घा एकिका थेरियो समत्ता ॥
२-दुकनिपातो आतुरं असुचिं पूर्ति पस्स नन्दे समुस्सयं । असुभाय चित्तं भावेहि एकग्गं सुसमाहितं ॥१९॥ अनिमित्तञ्च भावेहि मानानुसयमुज्जह । ततो मानाभिसमया उपसन्ता चरिस्ससि ॥२०॥ इत्थं सूदं भगवा नन्दं सिक्खमानं इमाहि गाथाहि अभिण्हं ओवदति ॥ ये इमे सत्त बोज्झङ्गा मग्गा निब्बानपत्तिया । भाविता ते मया सब्बे यथा बुद्धन देसिता ॥२१॥
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara Surat
www.umaragyanbhandar.com