Suvas 1942 05 Pustak 05 Ank 01

SR No.: 034637
Original Sutra Author: N/A
Author: Suvas Karyalay
Publisher: Suvas Karyalay
Publication Year: 1940
Total Pages: 36
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Suvas, & India
File Size: 3 MB

Page 27

જીવન અરણ : ૨૩
રાજમાગ પર અશ્વને ફટકારતા એક ગાડીવાનને જોઈ બ્રિટિશ ઉમરાવ થામસ અક્કીને તેને પૂછ્યું, ‘ ભાઇ, બિચારા ઘેાડાને આવા માર શા માટે મારે છે ? ' છે. મને ફાવે તેમ કરું, તેમાં તારે શું ? " ગાડીવાને દમામ
"
“ મારા ધાડા ઉત્તર દીધે.
અજી તે તરતજ પેાતાની લાકડીથી ગાડીવાનને પીટવા માંડયેા. ગાડીવાને ચીસ નાંખતાં કહ્યુ, “ કેમ મારા છે ?
""
“ હુ... તને મારતા નથી, ’* અનેિ શાંતિથી કહ્યું, “હું” તે। મારી લાકડીને ફાવે તેમ ઉપયાગ કરૂ' છું. તેમાં તારે શું ? ”
X
X
X
"
એક જાડી માછણ પેરીસના રાજમાર્ગ પર માનવ ટાળાંને એકત્ર કરીને તેમની સમક્ષ ભાષણ કરતાં કહેવા લાગી, “ પોલીસથી ડરો નહિ. તેમને ખૂબ ખૂબ ખાવાનું મળે છે, એટલે તેઓ જાડા થઇ શકે છે તે આપણી જરા પણ દરકાર નથી રાખતા. ”
તે સમયે ત્યાંથી પસાર થતા નેપેાલિયન તે માલ્ગુની ડેડ જઈ ખાયા, મહાદેવી, હુ` તે બધા જ સિપાઈઓને ઉપરી છું. છતાં મારા સાથે તમારૂ શરીર સરખાવી જીએને. આપણા એમાં વધારે જાડુ કાણુ છે ? ”
મહાદેવીએ તરત જ ત્યાંથી ચલતી પકડી. અને તે જ દિવસે ભાષણુ કરવાની ક્યાને પણ તેમણે તિલાંજલિ આપી.
X
×
x
વિખ્યાત વિજ્ઞાનશાઓ સર આઇઝેક ન્યુટન શિયાળાની એક ઠંડી રાત્રે સગડી નજીક તાપી હતા. તે વખતે તાપ વિશેષ લાગતાં ન્યુટને પેાતાના નાકરને લાવી કહ્યું, “ આ સગડી ખાદીને જસ દૂર મૂક. તાપ ધણા જ સખત લાગે છે, ’
44
""
પણ સાહેબ, ” નેકરે વિનયથી કહ્યુ “ સગડી ખોદીને દુર મૂકવાને બદલે આપ જો આપની ખુરશી જ સગડીથી જરા છેટે લઇ જાઓ તા તાપ આછે લાગશે. ’
,,
“ હા. હા. એ તો મને યાદ આવ્યું જ નહિ. ઈંગ્લાંડના મહાન ગણી માગે પેાતાની ખુરશી પાછી ખસેડતાં કહ્યું'.
X
x
સિંધના એક રાજકુમાર મેહમદખાંએ જનાનખાનાની એક શિક્ષિકા સાથે પ્રેમચેષ્ટા કરવાના પ્રયત્ન કરતાં તે શિક્ષિકાના ખાપે તેને સારી રીતે પીઠ્યા. તે અંગે મેહમ્મદખાંએ અમીર રૂસ્તમખાં સમક્ષ ફરિયાદ કરી. ત્યારે રૂસ્તમખાંએ કહ્યું :
*
* પુત્રીના શીલને ખાતર રાજકુમાર પર પણ હાથ ઉઠાવનાર પિતા ખરેખર પ્રશ’સાને પાત્ર છે. અને સિ’ધને રાજકુમાર સિંધની ભૂમિ પર જ્યારે નારીના શીલની કિંમત નથી સમજી શક્યા ત્યારે બહેતર છે કે તેણે તે ભૂમિ છેડી ચાલ્યા જવુ અને વન સુધરતાં લગી કરી અહીં પગ ન મૂકવા. કેમકે પહેલી ભૂલે તા માર જ પડયા છે, પણ બીજી ભૂલે તે અહી પ્રાણ ગુમાવવા પડશે. ’
+
*