Suvas 1939 09 Pustak 02 Ank 03

SR No.: 034627
Original Sutra Author: N/A
Author: Suvas Karyalay
Publisher: Suvas Karyalay
Publication Year: 1939
Total Pages: 52
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Suvas, & India
File Size: 4 MB

Page 19

ચુડલી - ૧૨૧
ગામતી આજ પથારીમાં આળેાટતી હતી. એક પડખે ધસધસાટ ઊંધતી ગામતી આજ આખી પથારી ઘસતી હતી છતાં ઊંધ આવતી ન હતી. તે આમ એચિતા ક્રમ ગયા હશે એતી જ ગડમથલ ચાલતી હતી.
‘ જીવીબા કહેતાં'તાં એ હાચુ હશે ? કાના હારી ફોટા પડાયા હશે ? અન આ વખત તા મારી સામે ચ્યાં જોયુંએ છે? ' ગામતીના હૃદયમાં શંકાએ ઘેરાવા લાગી.
પોતે હિંમત કરી તેમની' સાથે વાત ન કરી શકી તે માટે પરતાવેા થવા લાગ્યા. શા માટે તેણે છૂપી રીતે ફાટાએ ન જોયા? શા માટે ‘તેમની' ઉદાસીનતાનું કારણ ન પૂછ્યું ? ગામતી પેાતાની જાતને વારવાર કૃપ}ા આપવા લાગી. તે ધીમે ધીમે તેની આંસુભીની આંખેા ઘેરાવા લાગી
~~~ગામતી ના પાડતી હતી છતાં પેલી સ્ત્રી કેમ તેની ચુડલી પડાવી લેતી હતી ? ‘ પ્રેમ તે હું કાંદાઉ તેવી નથી' કહેતી ગે!મતી ઊભી થઇ તે પેલી અને ધક્કો માયો
· મારી ચુડલો લેવા આવી છે ? રાંડ, ' કહી ગામતી દાંત કચકચાવીને પાટુ મારવા જતી હતી ત્યાં ‘તે’ દેખાયા.
‘ક્રમ પાછી ધમાલ કરે છે ? ચાલ કાઢી આપ ચુડલો,’
.
>
નહિ કાઢી આલું. ' ગામતી ખેલી.
પેલી ઓ ઊભી થઈ પાછી ચુડલીને કાઢવા મથતી હતી. રસિક ગામતીને ખાવી રહ્યો હતા. ગામતી જોર કરી લૈંગ મારી ઊભી થઈ ગઈ.
આય રાંડ તન ચુડલી અલાઉં! ' કહી ગામતી પેલી સ્ત્રી પર તૂટી પડી, પણ ત્યાં તા રસિક સેાટીએ સેટીએ ગેામતીને મારવા લાગ્યા. ગેામતી ચીસા નાખે છે પણ ક્રમ હાડતા નથી ? ગામતીના ભરડામાં લેાહીની શેરી ફૂટવા લાગી. હિંસક માટે જ જાય છે. આ લેાહી લાહી......
ગામતી કળકળતી હતી એ દશામાં પેલી સ્ત્રીએ ગામતીની એક ચુડલી કાઢી લીધી, ખીજી કાઢવા જાય છે ત્યાં મારની પણ પરવા કર્યાં વગર તે પેલી સ્ત્રીને પગથી લાતે મારવા લાગી. એ સ્ત્રી ઢળી પડી. આ જોઈ રસિક વધુ ખીળયા ને જોરથી ત્રાડ મારી.
‘વે ન માને તેા ફાડી નાખતે !' આમ કહી રસકે જાતે જ તેના જમણા હાથ પર સેટી મારી અને ચુડલીના ચૂરેચૂરા થઈ ગયા. ગામતીથી વેદનાની એક ચીસ પડાઈ ગઇ.
એખાકળી ગામતી બેઠી થઇ ગઈ. તેણે ચારે બાજુ આંખા ગાળગેાળ ફેરવવા માંડી, ત્યાં તે કાઈ ન હતું. પેલી સ્ત્રી અને રસિક નાસી ગયાં હતાં. ગેામતીએ આંખે ચેાળા ઝટ ચુડલી સામે જોયું. નવી નહિ તેાય જીની ચુડલી તેા હાથ પર હતી; એણે વધુ ખાત્રી કરવા ઊભાં થઈ ખરડામાં હાથ ફેરવ્યા, ત્યાં તે કંઇ જ વાગ્યું ન હતું. લાહીનું નામનિશાન ન હતું.
"
સવારસુધી ગામતી ચુડલીનેા, ‘તેમનેા’ અને સ્વપ્નના વિચાર કરતી જાગતી એસી રહી,