________________
૧૧૮
અનિષ્ટો સામે પિકાર જગાવતા એ ફિરસ્તાઓના માનસ ખરેખર ઊંચી જાતનાં અને ઉદાત્ત હતા. એ ફિરસ્તાઓને માનવ જાતની સાચી સ્વતંત્રતાને ખ્યાલ હતો નહિ. એ લોક ન્યાયની ભાવનાને ભાગતા હતા અને તે સમયની પ્રચલિત નીતિનો અંત માગતા હતા. એ લેકના ભાવભીના હૃદયમાં પીડિત માનવ જાતને આશ્વાસન આપવા માટે પ્રેમ અને ભાઈચારાની તરંગી શબ્દજાળ શિવાય બીજું કશું હતું નહિ. આજે ફિરસ્તાઓની એ વાણી ઐતિહાસીક ઊકેલોના એ સમયમાં હજારો વર્ષથી ચાલી આવતા સુધારણુવાદના તરંગી સાહિત્યમાં મેજુદ છે.
ઈશું પહેલાના ફિરસ્તાઓની અસર બાઈબલના લખાણપર થઈ. લેકે લશ્કરના ભગવાન યાહહની પૂજા છેડવા લાગ્યા હતા. ધર્મગુરુઓને ચિંતા પેઠી. રાજકારણુય પુરુષોને પણ લાગ્યું કે ભગવાન યાહહના ઓઠા નીચે એક બનેલો રાષ્ટ્ર વિભક્ત થઈ જાય તે પહેલાં કંઈ કરવું જોઈએ. સૌએ મળી એક સુંદર પેજના ઘડી કહાડી. એ લોકોએ ભગવાનના નામમાં એક પુસ્તક લખવાનું નક્કી કર્યું. જેમ વેદના બેલનારાઓએ પિતાના સંજોગોને જરૂરી એવી વાણીને ભગવાનની વાણી તરીકે ઓળખાવી હતી. તેમ આ એકઠા થયેલા વિચક્ષણ માણસોએ ભગવાનની વાણી બેલાવા માંડી કારણ કે તે સમયના લોકોને કેાઈ વાણી ગૂઢતાની દષ્ટિએ ખુબ ઊંડી અસર કરી શકે એમ હોય તે તે ભગવાનની હતી.
- ભગવાનની વાણું બહાર પાડવા તૈયાર થયેલા આ વિચક્ષણાએ તે સમયના રાજા જેશીઆને પણ પક્ષમાં લીધો. સૌએ મળીને
કેને માટે એક ધાર્મિક ધારાથી ઘડી કહાડી. છેડા વખત પછી તરતજ વડા ધર્મગુરુ હીસ્કીઆહે એક સારો દિવસ જોઈ અજબ જેવી વાત જાહેર કરી કે ભગવાનના મંદિરના ગુપ્ત ભોંયરામાંથી એક તાજુબ કરી નાંખે તેવું લખાણ મળી આવ્યું છે. એ લખાણ
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
