________________
એ છેવટે મારે જણાવવું જોઇએ કે તમારા પિતાને વારસો તેમારામાં ઉત્તરેલો જોઈ હું વળી વધારે સંતોષ પામે છઉં; અને છું કે તમે તમારા આવા યનમાં સદા સફળતા મેળવે.” મુંબઈ, તા. ૭-૧-૧૯૦૮. શાસી જીવરામ લલ્લુભાઈ
(રાયકવાલ)
- એક માસિક પત્રમાં કટકે કટકે પ્રસિદ્ધ થયેલ આ લેખ તેના ચંચળ સૃજન ઉછરતા લેખક તરફથી જોવા મળ્યું હતું. લેખને વિષય એ વિશાળ છે કે તેના પર ઘણુંએક લખી શકાય. એના પર નજર કરતાં જણાય છે કે આ લેખ તૈયાર કરવામાં લેખકે ઘણી મહેનત લીધેલી હોવી જઈએ.. અંગ્રેજી અને સંસ્કૃત ગ્રંથમાંથી જે અવતરણ ટાંકલાં છે તે કાળજીથી પસંદ કરેલાં છે. માબાપ અને સંતતિ વચ્ચે જુદા જુદા સંગમાં કેવું વર્તન થવું જોઈએ તે વિષે સારે બધું બાપેલે છે. હિંદુ કટુંબમેલાની મોટી ખામી એ છે કે કટુંબના પ્રત્યેક અંગના જુદા સ્વાર્થ હોઈ તેઓ વચ્ચે કલહ પેદા થાય છે, અને માબાપ અને પુત્રેનાં મન ઘણીવાર એક બીજાથી ઊંચાં થયું છે. આ પ્રમાણે બનવાથી તેમને સંસાર દુઃખરૂપ નીવડે છે. આ ન્હાના લેખમાં બતાવ્યા મુજબ માતા, પિતા, પુત્ર, પુત્રવધુ સર્વે પોતપોતાનું કર્તવ્ય અને દરને વિચારી વર્તે તે કુંટુંબમેળા સામે જે વાંધે લેવામાં આવે છે તે કમી થાય.
ભાષા શુદ્ધ અને આઈબર વિનાની છે. વિષયનું સમર્થન કરવાને જે ન્યાની વાર્તાઓ મૂકી છે તે દ્રષ્ટાંતરૂપકમાં હોવાથી ઉપદેશક થઈ પડશે.
અમને આશા છે કે આ તરૂણ વિદ્વાન સાહિત્યના સાગરમાં ભવિષ્યમાં આથી વધારે લાંબી સફરે કરશે. '
વિશ્વનાથ પ્ર. વૈદ્ય ૯-૧-૧૯૮ બી. એ. એમ. આર. એ. એસ
છે“ખારીસ્ટર એટલે
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
