________________
” D ડાહ્યો ડમરો
પણ આ શું ? દૂધને બદલે સામે નારણ પાણીની ડોલોની ડોલો કશાક પર ઠાલવતો હતો. નાથા શેઠને થયું કે જરૂર આણે કંઈ નવાજૂની કરી લાગે છે.
શેઠે જોયું તો આભા જ બની ગયા. ‘આ શું કર્યું તેં ?’ શેઠ જોરથી બરાડી ઊઠ્યા.
ડમરો કહે, ‘શેઠ, તમે કહ્યું તેમ કર્યું. તમે કહ્યું : ચૂલો સળગાવી, ખાટલો પાથરી, ઉપર ગાદી-તકિયા મૂકી દૂધ ગરમ કર. મેં એમ જ કર્યું. પણ દૂધ તૈયાર થવાને બદલે ખાટલો ને ગાદીતકિયાં સળગ્યાં. બધું સળગી જતાં દૂધની તપેલી તો ચુલાના ખાડામાં પડી. શેઠ, શું તમેય આવું ખોટું ખોટું કામ બતાવો છો ?’
શેઠ મનમાં સમસમી ઊઠ્યા. એ બોલ્યા, ‘અલ્યા, તારામાં અક્કલ છે કે નહીં ? ન હોય તો જા સિદ્ધપુરના ડમરા પાસેથી થોડી અક્કલ ભાડે લઈ આવ !'
નારણ બોલ્યો, ‘શેઠ, એમ કંઈ અક્કલ ભાડે મળતી હશે? વળી મારામાં તો અક્કલ છે, મારા દોસ્તો મને ડમરો જ કહે છે !'
શેઠ ખડખડાટ હસી પડ્યા અને બોલ્યા, “એ તો આમ કહીને તારી બુઠ્ઠી બુદ્ધિની મજાક ઉડાવતા હશે !'
ડમરો કહે, ‘શેઠ, હવે કોઈ હુકમ ?' નાથા શેઠને તો સવારે દૂધ પીવાની ટેવ. આથી શેઠે નાથી શેઠાણીને ઉઠાડવાનું કામ સોંપ્યું.
શેઠાણી તો .............. નસકોરાં બોલાવે, સુરજ બરાબર ઊંચો આ કાશમાં આવે પછી શેઠાણીને ઊઠવાની ટેવ.
ડમરાએ કહ્યું, ‘શેઠાણીજી, શેઠ બોલાવે છે, પણ શેઠાણી ઊઠે તો ને ! શેઠાણીનાં ગાજનાં નસકોરામાં ડુમરાનો અવાજ પણ શેઠાણીને સંભળાયો નહીં હોય !
ડમરો પાછો ગયો. શેઠને કહ્યું કે શેઠાણી ઊઠતાં નથી. એક તરફ શેઠે આ મૂરખ નારણથી ખિાયેલા, બીજ બાજુ દૂધ વિના મુખ પણ
