________________
રાખ. સંગીતસર્જન કરવા માટે તારે થોડી રાહ જોવી પડશે.”
છોકરાએ કહ્યું, “મારી ઉંમર બાર વર્ષની છે. આપે કામ શરૂ કર્યું ત્યારે આપની ઉંમર પાંચ વર્ષની હતી, તો હું કેમ અત્યારે સંગીતરચના ન કરી શકું ?”
વિશ્વખ્યાત વુલ્ફગેંગ મોઝાર્ટે કહ્યું, “તારી વાત સાચી છે કે મેં પાંચમા વર્ષે સંગીતનિયોજનનો પ્રારંભ કર્યો હતો, પરંતુ મેં આ અંગે
કોઈની સલાહ લીધી નહોતી. જ્યારે અંદરથી પ્રેરણા થઈ અને એના વગર રહી શક્યો નહીં, ત્યારે સંગીતરચના કરી હતી. એવી પ્રેરણાની રાહ જો.”
૨૨
જન્મ - ૨૭ જાન્યુઆરી, ૧૭૫૬, સાલ્ઝબર્ગ, ઓસ્ટ્રિયા - ૫ ડિસેમ્બર, ૧૭૯૧, વિયેના, ઓસ્ટ્રિયા
અવસાન
શીલની સંપદા
વિખ્યાત સંગીતકાર જ્યોર્જ હર્બર્ટની ખ્યાતિ એટલી બધી પ્રસરેલી
કર્તવ્યનું હતી કે એમના સંગીતના કાર્યક્ર્મની
સંગીત
ટિકિટો મેળવવી મુશ્કેલ હતી. શ્રોતાઓ કેટલાય દિવસો પૂર્વે આ કાર્યક્ર્મની ટિકિટો મેળવી લેતા અને આ મહાન સંગીતકારનું
સંગીત સાંભળવા સદૈવ ઉત્સુક રહેતા.
એક દિવસ સંગીતકાર જ્યોર્જ હર્બર્ટ સરસ મજાનો, કિંમતી શૂટ પહેરીને કાર્યક્ર્મના સ્થળે જવા નીકળ્યા. રસ્તામાં એમણે જોયું તો એક મોટું ટોળું એકઠું થયેલું હતું. રસ્તા પર ખુલ્લા રહી ગયેલા ગટરના ઢાંકણામાં એક ઘોડાગાડીવાળાના ઘોડાના બંને પગ ફસાઈ ગયા હતા. ઘોડાગાડીવાળો ઘોડાના પગ બહાર કાઢવા માટે એકલો, ખૂબ મહેનત કરતો હતો, પરંતુ એ પગ બહાર કાઢી શકતો નહોતો.
આસપાસ લોકોનું ટોળું એકઠું થયું હતું, પરંતુ કોઈ ઘોડાગાડીવાળાને મદદ કરવા માટે તૈયાર ન હતા. સહુને પોતાનાં કપડાંની ચિંતા હતી, કારણ કે ઘોડાનો પગ કાઢવા જતાં કાદવકીચડ ઊછળે તેમ હતું.
સંગીતકાર જ્યોર્જ હર્બર્ટે આ દશ્ય જોયું. એ તરત પોતાના શીલની સંપદા ૨૩
