________________
It's present
He is Here
કરી ઓચ્છવ સિદ્ધારથ ભૂપ નામ કરે વર્ધમાન દિન દિન વાધે પ્રભુ સુરતરુ જિમ રૂપ કલા અસમાન...
પંચકલ્યાણક સ્તવનનો સ્વાધ્યાય કરતા આજે સિદ્ધાર્થ રાજાની સંવેદના સ્પર્શી ગઈ, બાળ વર્ધમાનના પિતૃત્વની લાગણીઓમાં એ કેવા ભીંજાયા હશે ! આજે પહેલી જ વાર સિદ્ધાર્થ રાજાની આંખે પ્રભુને જોયા. અદ્ભુત એ અનુભવ...
સ્વાધ્યાય આગળ વધ્યો, પ્રભુનો બાલ્યકાળ.. દેવપરીક્ષા... પાઠશાળા.. વિવાહ... બધું જ જાણે સાક્ષાત્ જોયું. શ્રેષ્ઠ કન્યાના એ શ્રેષ્ઠ વરના મુખ પર છલકતો શ્રેષ્ઠ વૈરાગ્ય. વિરત્વે તાડપિ તે..
છાંડ્યા રાય અંતેલર... સ્તબ્ધપણે હું પ્રભુની દીક્ષા જોઈ રહ્યો... જાણે એકાએક આખું દશ્ય બદલાઈ ગયું.
ઘોર પરીષહ સાડા બાર વર્ષ જે જે સહીયા રે.. ઘોર અભિગ્રહ જે જે ધરિયા તે નવિ જાયે કહીયા રે....
મારી નજરની સામે જ જંગલમાં ઊભેલા પ્રભુની ઉપર કષ્ટોની ઝડી વરસવા લાગી. સ્વાધ્યાયની મસ્તી એકાએક ગમગીની બની ગઈ. આંખમાંથી ટપોટપ આંસુઓ પડવા લાગ્યા. આગળનું એક પણ દૃશ્ય આંસુ લૂછનારું ન હતું.
શૂલપાણિ ને સંગમ દવે, ચંડકૌશિક ગોશાળ રે... દીધું દુઃખ ને પાયસ રાંધી, પગ ઉપર ગોવાળે રે...
આંસુઓની ધારાની સાથે સાથે જ વિચારોની ધારા ચાલી. જો એ સમયે હું હોત ને, તો બધું જ મુકીને ત્યાં જ જંગલમાં પ્રભુના ચરણોમાં
He is Here
