________________
દુઃખોથી મુક્ત થઈ જશે. જે આગમને અનુસરે છે, એણે કદી કર્મોને અનુસરવું પડતું નથી.
(૧૨) શીલપરિમલપનમ્
આખો સંસાર કુશીલતાની દુર્ગંધથી ખદબદી રહ્યો છે. સંબંધોનું સત્ય જો પ્રગટ થતું હોય, મનના વિકારો જો છતા થતા હોય, ઈચ્છાઓ જો દશ્યરૂપે પરિણમતી હોય, તો મોટા ભાગના જીવો કોઈને મોઢું બતાવવાની સ્થિતિમાં ન રહે. ‘ભૂંડ' નામનું એક પ્રાણી છે. જે વિષ્ટામાં આળોટે તો છે જ, વિષ્ટાને મજેથી આરોગે પણ છે. પણ એનો અર્થ એ નથી કે વિષ્ટા સુગંધી છે, એનો અર્થ એટલો જ છે, કે વિષ્ટાની દુર્ગંધનું એને ભાન નથી. દુર્ગંધ એ દુર્ગંધ જ છે ને કુશીલતા એ કુશીલતા જ છે.
એક ભૂંડની જેમ આખી ય દુનિયા અબ્રહ્મની અશુચિમાં આળોટી રહી છે, કુશીલતાની દુર્ગંધ માથું ફાડી નાખે એટલી હદે પ્રસરી રહી છે, તે સ્થિતિમાં શીલની સુવાસ પ્રસરાવતું કોઈ કમળ હોય, તો એ છે આગમ. આજ સુધીમાં અનંત આત્માઓની અસ્મિતાને એણે સુગંધથી મઘમઘાયમાન કરી દીધી છે, કાયમ માટે.
(૧૩) પરમતૃપ્તિપ્રતમમૃતમ્ -
લગ્નની બે હજાર રૂપિયાની ડીશ જમ્યા પછી પણ માણસને જે તૃપ્તિ થાય છે, કે એક લાખ સોનામહોરના મૂલ્યવાળું ભોજન જમયા પછી ચક્રવર્તીને જે તૃપ્તિ થાય છે, તે ખરી તૃપ્તિ નથી હોતી. ખરી તૃપ્તિ તો એ છે, કે જેના બાદ ફરી તૃષ્ણા જાગે જ નહીં. ફરીથી તૃપ્તિની આવશ્યકતા રહે છે, તેનો અર્થ એ જ, કે પહેલાની તૃપ્તિ વાસ્તવિકતા ન હતી.
આગમ એ એક એવું અમૃત છે, જે પરમ તૃપ્તિ આપે છે. અને આત્માને અજરામર બનાવી દે છે. પછી આત્માને ભોજનના, ભોગની કે કોઈ પણ સુખસાધનોની તૃષ્ણા રહેતી નથી. આગમનું અમૃત તો ભીતરી સુખના મહાસાગરને સ્વાધીન કરી દે છે, એ મહાસાગર, જેની તુલનામાં
આગમ-અસ્મિતા
૯
