________________
શાંતસુધારસ સૂક્તરત્નમંજૂષા
~ प्रमोहमान ~ ६ जिह्वे ! प्रह्वीभव त्वं सुकृतिसुचरितोच्चारणे सुप्रसन्ना,
भूयास्तामन्यकीर्तिश्रुतिरसिकतया मेऽद्य कर्णौ सुकौँ । वीक्ष्यान्यप्रौढलक्ष्मी द्रुतमुपचिनुतं लोचने रोचनत्वं, संसारेऽस्मिन्नसारे फलमिति भवतां जन्मनो मुख्यमेव ॥१२॥
હે જીભ ! તું સજ્જનોના સુકૃતોને બોલવામાં પ્રસન્ન થઈને અનુકૂળ થા.. મારા કાન આજે બીજાની કીર્તિને સાંભળવામાં રસિક થઈને સુકર્ણ થાઓ. બીજાની ભરપૂર સમૃદ્ધિને જોઈને મારી આંખોમાં તરત આનંદ આવો. આ અસાર સંસારમાં તમારા જન્મનું આ જ મુખ્ય ફળ છે. ७ प्रमोदमासाद्य गुणैः परेषां,
येषां मतिर्मज्जति साम्यसिन्धौ । देदीप्यते तेषु मनःप्रसादो, गुणास्तथैते विशदीभवन्ति ॥१३॥
બીજાના ગુણોથી આનંદ પામીને જેમની મતિ સમતાના સમુદ્રમાં મગ્ન બને છે, તેમનામાં મનની પ્રસન્નતા તેજસ્વી બને છે અને અનુમોદના કરાયેલા ગુણો પ્રગટ થાય છે. १४/३ येषां मन इह विगतविकारं,
ये विदधति भुवि जगदुपकारं । तेषां वयमुचिताचरितानां, नाम जपामो वारंवारम् ॥१४॥
