________________
પંચવસ્તુક સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા
ધૃતિ, સંઘયણ અને બુદ્ધિની હાનિ જાણીને સ્થવિરો
નૂતનદીક્ષિત - અગીતાર્થ માટે આચરણારૂપ કલ્પ સ્થાપે.
-
૬૦
४७६ असढेण समाइण्णं, जं कत्थइ केणई असावज्जं । न निवारिअमण्णेहि अ, बहुमणुमयमे अमाइणं ॥ १०५ ॥
કોઈ અશઠે ક્યારેક જે અસાવદ્ય આચર્યું હોય, બીજાએ અટકાવ્યું ન હોય અને ઘણાંને માન્ય હોય તે આચીર્ણ છે. ६०२ परमरहस्समिसीणं, समत्तगणिपिडगहत्थसाराणं ।
परिणामिअं पमाणं, निच्छयमवलंबमाणाणं ॥ १०६॥ સમસ્ત દ્વાદશાંગીના સારને જાણનારા મુનિઓએ આ રહસ્ય કહ્યું છે કે નિશ્ચયનયથી તો (કર્મબંધ / નિર્જરામાં) પરિણામ (અધ્યવસાય) જ પ્રમાણ છે.
१६९१ सव्वत्थापडिबद्धो, मज्झत्थो जीविए अ मरणे अ । चरणपरिणामजुत्तो, जो सो आराहगो भणिओ ॥१०७॥
જે સર્વત્ર રાગ વિનાનો, જીવન-મરણને સમાન માનનાર, ચારિત્રપરિણામથી યુક્ત છે, તે આરાધક કહેવાયો છે. १७११ आगमपरतंतेहिं तम्हा, णिच्चं पि सिद्धिकंखीहिं । सव्वमणुट्ठाणं खलु, कायव्वं अप्पमत्तेहिं ॥ १०८ ॥ એટલે મોક્ષાભિલાષીએ બધા જ અનુષ્ઠાન સદા શાસ્ત્રાનુસારે અપ્રમત્તપણે કરવા.
