________________
પ્રકરણાદિ સૂક્ત- રત્ન - મંજૂષા
दोस अणाढिय थड्डिअ, पविद्ध परिपिंडिअं च टोलगई । अंकुस कच्छभरिंगिअ, मच्छुव्वत्तं मणपउटुं ॥६४॥
વંદનના દોષો - અનાદત, સ્તબ્ધ (અક્કડ), પ્રવિદ્ધ (અર્ધ છોડીને ચાલી જાય), પરિપિંડિત (એક સાથે બધાને વંદન કરે), ટોલગતિ (તીડની જેમ ઊડાઊડ કરે), અંકુશ (રજોહરણ અંકુશની જેમ પકડે), કચ્છપરિગિત (કાચબાની જેમ હલતો), મત્સ્યોવૃત્ત (એકને વંદન કરીને ફરીને બીજાને કરે), મન:પ્રદુષ્ટ દ્વેષથી કરે)..
वेइअबद्ध भयंतं, भयगारवमित्तकारणा तिन्नं । पडिणीय रुट्ठ तज्जिय, सढहीलिअ विपलिउंचिययं ॥६५॥
વેદિકાબદ્ધ (હાથ સરખી રીતે ન રાખે), ભજન્સ (ગુરુ સારી રીતે રાખે છે તેમ વિચારીને), ભય (ડરથી), ગૌરવ (અભિમાનથી), મૈત્રી (મિત્ર માનીને), કારણ (વસ્ત્રાદિ માટે), સ્તન (છૂપાઈને), પ્રત્યનીક (અનુચિત અવસરે), રુઝ (ગુસ્સે થઈને), તર્જિત (મશ્કરી કરીને), શઠ (કપટથી), હીલિત (હીલના કરીને), વિપરિકંચિત (વચ્ચે વાતો કરતાં)...
२४
