________________
સારસમુચ્ચયકુલક/ જીવાનુશાસ્તિક્લક २९ अच्चंतविवज्जासिय-मइणो परमत्थदुक्खरूवेसु ।
संसारसुहलवेसुं, मा कुणह खणं पि पडिबंधं ॥१०३॥
પરમાર્થથી દુઃખરૂપ એવા સંસારના આંશિક સુખમાં અત્યંત વિપરીત મતિવાળા થઈને ક્ષણમાત્ર પણ રાગ ન કરો. ३० किं सुमिणदिट्ठपरमत्थ-सुन्नवत्थुस्स करहु पडिबंधं ?।
सव्वं पि खणियमेयं, विहडिस्सइ पेच्छमाणाण ॥१०४॥
શું સ્વપ્રમાં જોયેલ, કાલ્પનિક એવી વસ્તુમાં રાગ કરો છો ? (તે રીતે જ) આ બધું જ ક્ષણિક છે, નજર સામે જ નાશ पामशे.
~ अज्ञातमहर्षिकृतं जीवानुशास्तिकुलकम् ~~ २ रे जीव ! चिंतसु तुम, निमित्तमित्तं परो हवइ तुज्झ ।
असुहपरिणामजणियं, फलमेयं पुव्वकम्माणं ॥१०५॥
હે જીવ! તું વિચાર કે આ બધું તારા અશુભ પરિણામથી જનિત, પૂર્વ કર્મોનું ફળ છે. બીજો તો નિમિત્ત માત્ર છે.
जीविअं मरणेण समं, उप्पज्जइ जुव्वणं सह जराए । रिद्धी विणाससहिआ, हरिसविसाओ न कायव्वो ॥१०६॥
