________________
કુલક સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા - ૧
સંસારમાં રખડીને, વિવિધ પ્રકારના દુ:ખો ભોગવીને, અનેક ક્રોડ ભવોમાં દુર્લભ એવો મનુષ્યજન્મ મળે છે.
२०
तत्थ वि य केइ गब्भे, मरंति बालत्तणंमि तारुन्ने । अन्ने पुण અંધતયા, નાવઝ્ઝીવ વુદ્દે તેřિ શ્૦૦૫
૬૪
ત્યાં પણ કેટલાક ગર્ભમાં, કેટલાક બાળપણમાં, કેટલાક યુવાનીમાં જ મરી જાય છે. બીજા કેટલાક આંધળા યાવજ્જીવ દુ:ખી જ થાય છે.
२१
अन्ने कोढियया, खयवाहीसहियपंगुभूया य । दारिद्देणऽभिभूया, परकम्मकरा नरा बहवे ॥ १०१ ॥ બીજા કેટલાક માણસો કોઢીયા, ક્ષયરોગવાળા, લંગડા હોય છે. ઘણા માણસો ગરીબીથી દુ:ખી થયેલા બીજાનું કામ કરે
છે.
२२
ते चैव जोणिलक्खा,
भमिव्वा ण वि जीव ! संसारे ।
लहिऊण माणुसत्तं,
कुसिन उज्जमं धम्मे ॥१०२॥
હે જીવ ! મનુષ્યભવ મળ્યા પછી પણ જો તું ધર્મ કરતો
નથી, તો સંસારમાં ફરી તે જ ચોર્યાશી લાખ યોનિમાં ભટકવું પડશે.
