________________
પ્રમાદપરિહારકુલક
૫૫
પણ ધર્મમાં પ્રમાદ સારો નહીં : કારણકે ઝેર વગેરેથી એક મોત આવે; પ્રમાદથી અનંતા જન્મ-મરણ થાય. १७ जं संसारे महादुक्खं, जं मुक्खे सुक्खमक्खयं ।
पावंति पाणिणो तत्थ, पमाया अप्पमायओ ॥६५॥
જીવો સંસારમાં જે મહાદુઃખ પામે છે, મોક્ષમાં જે અક્ષય સુખ પામે છે, તેમાં પ્રમાદ-અપ્રમાદ જ કારણ છે. ११ चउदसपुव्वी आहारगा य, मणनाणवीयरागा वि ।
हुंति पमायपरवसा, तयणंतरमेव चउगइया ॥६६॥
ચૌદપૂર્વી, આહારકશરીરી, મન:પર્યવજ્ઞાની, વીતરાગ પણ પ્રમાદને પરવશ થયેલા તે ભવ પછી તરત જ ચારે ગતિમાં રખડનારા થાય છે. १८ पत्ते वि सुद्धसम्मत्ते, सत्ता सुत्तनिवत्तया ।
उवउत्ता जं न मग्गंमि, हा ! पमाओ दुरंतओ ॥६७॥
શુદ્ધ સમ્યક્તની પ્રાપ્તિ થઈ હોવા છતાં, શ્રુતનિપુણ જીવો પણ માર્ગમાં ઉપયુક્ત પ્રયત્નશીલ) જણાતાં નથી, તેનું કારણ દુરંત પ્રમાદ જ છે. १९ नाणं पढंति पाढंति, नाणासत्थविसारया ।
भुल्लंति ते पुणो मग्गं, हा ! पमाओ दुरंतओ ॥६८॥
ઉપશમ શ્રેણિમાં અગિયારમા ગુણસ્થાને રહેલ જીવ સમજવો.
