________________
/
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત- રત્ન - મંજૂષા ८३ भीसणभवकंतारे,विसमा जीवाण विसयतिण्हाओ।
जीए नडिआ चउदस-पुव्वी वि रुलंति हु निगोए ॥६७॥
ભીષણ ભવાટવીમાં જીવોની વિષયતૃષ્ણાઓ વિષમ છે, કે જેનાથી પીડિત ચૌદપૂર્વધરો પણ નિગોદમાં રખડે છે. २७ सल्लं कामा विसं कामा, कामा आसीविसोवमा ।
कामे अ पत्थेमाणा, अकामा जंति दुग्गइं ॥६८॥
વાસનાઓ શલ્ય છે, વાસનાઓ એ વિષ છે, વાસનાઓ આશીવિષ સર્પ સમાન છે. વિષયને ઇચ્છનારા, ઇચ્છા પૂરી કર્યા વિના જ દુર્ગતિમાં જાય છે. ३० विसयाविक्खो निवडइ, रिविक्खो तरइ दुत्तरभवोहं।
देवी-दीवसमागय-भाउअजुअलेण दिटुंतो ॥१९॥
વિષયની અભિલાષા સેવતો આત્મા ભવસમુદ્રમાં ડૂબે છે, જ્યારે વિષયનિરપેક્ષ આત્મા દુસ્તર ભવોદધિને પણ તરી જાય છે. રત્નાદેવીના દ્વીપ ઉપર ગયેલા બે ભાઈઓ(જિનપાલિત અને જિનરક્ષિત) તેનું દૃષ્ટાંત છે. ३२ इंदियविसयपसत्ता, पडंति संसारसायरे जीवा ।
पक्खि व्व छिन्नपक्खा, सुसीलगुणपेहुणविहुणा ॥७॥
સારી શીલગુણરૂપ પાંખો વિનાના અને ઇન્દ્રિયોના વિષયમાં આસક્ત આત્માઓ છેદાયેલી પાંખોવાળા પક્ષીઓની જેમ સંસારસાગરમાં પડે છે.
