________________
૧૮
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા ४७ जं लहइ वीअराओ, सुक्खं तं मुणइ सुच्चिय न अन्नो ।
न हि गत्तासूअरओ, जाणइ सुरलोइअं सुक्खं ॥६०॥
જેમ દેવલોકના સુખને ગટરમાં - અશુચિમાં રહેલું ભંડ ન જાણે, તેમ વીતરાગ પરમાત્મા જે સુખ અનુભવે છે, તે તેઓ જ જાણે છે, બીજું કોઈ નહીં. ४५ सव्वग्गंथविमुक्को, सीईभूओ पसंतचित्तो अ ।
जं पावइ मुत्तिसुहं, न चक्कवट्टी वि तं लहइ ॥६१॥
સર્વ બંધનથી વિમુક્ત, શાંત અને પ્રસન્નચિત્તવાળો આત્મા જે મુક્તિ (પ્રથમ)નું સુખ પ્રાપ્ત કરે છે, તે સુખ ચક્રવર્તી પણ પામતો નથી. ६ तिलमित्तं विसयसुहं, दुहं च गिरिरायसिंगतुंगयरं ।
भवकोडीहिं न निइ, जं जाणसुतं करिज्जासु ॥६२॥
વિષયસુખ તલમાત્ર છે, તેના પરિણામે આવતું દુઃખ મેરુપર્વતના શિખરથી પણ ઊંચું (મોટું) છે. તે દુઃખ ક્રોડો ભવે પણ પૂર્ણ થતું નથી. હવે તને જેમ યોગ્ય લાગે તેમ કર. १२ अथिराण चंचलाण य, खणमित्तसुहंकराण पावाणं ।
दुग्गइनिबंधणाणं, विरमस एआण भोगाणं ॥१३॥
અસ્થિર, ચંચળ, ક્ષણમાત્ર સુખદાયી, પાપરૂપ અને દુર્ગતિના કારણભૂત એવા આ ભોગોથી વિરામ પામ.
