________________
વૈરાગ્યશતકાદિ સૂક્ત - રત્ન - મંજૂષા
ઓહ! સંસારનો આ કેવો સ્વભાવ? આ કેવું ચરિત્ર? જે સ્નેહીઓ સવારે સ્નેહના અનુરાગથી યુક્ત દેખાતા હતા તે જ સ્નેહીઓ સાંજે તેવા અનુરાગી દેખાતા નથી. ५ मा सुयह जग्गिअव्वे, पलाइअव्वंमि कीस वीसमेह ? ।
तिन्नि जणा अणुलग्गा, रोगो अ जरा अ मच्चू अ॥५॥
હે જીવ! જાગતા રહેવાના અવસરે સૂઈ ન રહે. જ્યારે ભાગી છૂટવા જેવું છે ત્યારે શાને આરામથી બેઠો છે ? કારણકે રોગ, વૃદ્ધાવસ્થા અને મૃત્યુ - આ ત્રણ દુશ્મનો તારી પાછળ પડ્યા
सा नत्थि कला तं नत्थि, ओसहं तं नत्थि किंपि विन्नाणं । जेण धरिज्जइ काया, खज्जंती कालसप्पेणं ॥६॥
એવી કોઈ કળા નથી, એવી કોઈ દવા નથી, એવી કોઈ વિદ્યા નથી કે જેનાથી કાળસર્પ વડે ખવાતી આ કાયાને બચાવી શકાય !
जाव न इंदियहाणी, जाव न जररक्खसी परिप्फुरइ। जाव न रोगविआरा, जाव न मच्चू समुल्लिअइ ॥७॥
