________________
વૈરાગ્યશતક
– વૈરાયશવં – संसारंमि असारे, नत्थि सुहं वाहिवेअणापउरे । जाणतो इह जीवो, न कुणइ जिणदेसियं धम्मं ॥१॥
“વ્યાધિ અને વેદનાથી ભરપૂર આ અસાર સંસારમાં સુખ નથી” - એમ જાણવા છતાં જીવ જિનેશ્વરદેવોએ ફરમાવેલા ધર્મની આરાધના કરતો નથી.
- અનિયતા – अज्जं कल्लं परंपरारिं, पुरिसा चिंतंति अत्थसंपत्तिं । अंजलिगयं व तोयं, गलंतमाउं न पिच्छंति ॥२॥
આજે, કાલે, પરમદિવસે કે તે પછી ધનની પ્રાપ્તિ થશે; એમ પુરુષો વિચાર કરે છે, પરંતુ હથેળીમાંથી ટપકતા પાણીની જેમ રોજ ઓછા થઈ રહેલા આયુષ્યને જોતા નથી. ३ जं कल्ले कायव्वं, तं अज्जं चिय करेह तुरमाणा।
बहुविग्यो हु मुहुत्तो, मा अवरण्हं पडिक्खेह ॥३॥
જે કાર્ય કાલે કરવાનું છે તે જલદી આજે જ કર, સાંજની પણ રાહ ન જો. કારણકે એક મુહૂર્ત (બે ઘડી જેટલો સમય) પણ ઘણા વિનોથી ભરેલો છે. ४ ही ! संसारसहावं, चरियं नेहाणुरागरत्तावि ।
जे पुव्वण्हे दिट्ठा, ते अवरण्हे न दीसंति ॥४॥
