________________
કુલક સૂક્તરત્નમંજૂષા - ૨ एसइ उज्झिअधम्मं, अंतं पंतं च सीअलं लुक्खं । अक्कोसिओ हओ वा, अदीणविद्दवणमुहकमलो ॥९०॥
સૂકી-ઠંડી-લુખ્ખી અને કાઢી નાખવા યોગ્ય ગોચરી વહોરે છે. કોઈ આક્રોશ કરે કે મારે તો પણ મોઢા પર દીનતા કે રોષ નથી લાવતા...
४४
૯૨
४३
इअ सोसंतो देहं, कम्मसमूहं च धिइबलसहाओ । जो मुणिपवरो एसो, तस्स अहं निच्चदासु म्हि ॥ ९१ ॥ આ પ્રમાણે ધૃતિબળથી શરીર અને કર્મના સમૂહને શોષવતા જે મુનિશ્રેષ્ઠ છે, તેનો હું સદા દાસ છું.
४७
धन्ना हु बालमुणिणो, कुमारभावंमि जे उ पव्वइआ । निज्जिणिऊण अगं, दुहावहं सव्वलोआणं ॥९२॥
તે બાળમુનિઓને ધન્ય છે કે જેમણે સર્વ જગતને દુઃખ આપનાર કામદેવને જીતીને કુમારઅવસ્થામાં જ દીક્ષા લીધી.
४८
जं उज्जमेण सिज्झइ, कज्जं न मणोहरेहिं कइआ वि । न हि सुत्तनरमुहे, तरुसिहराओ सयं फलं पडइ ॥९३॥
કાર્યો પ્રયત્નથી જ સિદ્ધ થાય છે, માત્ર ઇચ્છાથી નહીં. સૂતેલા માણસના મોઢામાં વૃક્ષની શાખા પરથી ફળ પોતાની મેળે પડતું નથી.
