________________
યતિશિક્ષાપંચાશિકા
३३ सज्झाणझाणनिरओ, निच्चं सुसमाहिसंठिओ जीव !।
जइ चिट्ठसि ता इहयं पि, निव्वुई किं च परलोए ? ॥८७॥
સ્વાધ્યાય-ધ્યાનમાં નિરત, સદા સમાધિમાં મગ્ન જો રહીશ, તો અહીંયાં જ મોક્ષ છે. પરલોકની શું જરૂર છે? ४१ वसइ गिरिनिकुंजे भीसणे वा मसाणे,
वणविडवितले वा सुन्नगारे व रन्ने । हरिकरिपभिईणं भेरवाणं अभीओ, सुरगिरिथिरचित्तो झाणसंताणलीणो ॥८८॥
(हे मुनिमओ) पतनी शु, मयं४२ स्मरान, गली વૃક્ષ નીચે, શૂન્યગૃહ કે જંગલમાં રહે છે, ભયંકર સિંહ-હાથી વગેરેથી ડરતાં નથી, મેરુપર્વત જેવા સ્થિર ચિત્તવાળા, ધ્યાનની ५२५२।मां सीन... ४२ जत्थेव सूरो समुवेइ अत्थं,
तत्थेव झाणं धरइ पसत्थं । वोसठ्ठकाओ भयसंगमुक्को, रउद्दखुद्देहिं अखोहणिज्जो ॥८९॥
ભય કે આસક્તિથી રહિત, રૌદ્ર કે ક્ષુદ્ર ઉપસર્ગોથી અચળ, જ્યાં સૂર્યાસ્ત થાય ત્યાં જ કાઉસ્સગ્ગ કરીને, પ્રશસ્ત ધ્યાન घरेछ...
