________________ * મૌનથી મૅસેજ આપી દીધો... અહીં આ શ્રાવકે મહારાજ સાહેબને જે કહેવા જેવું હતું એ મૌનથી કહી દીધું. મહારાજ સાહેબને એટલું ગિલ્ટી ફિલ થયું કે એમનું જીવન પરિવર્તન થઈ ગયું અને સાચા સાધક બની ગયા. મોટા ભાગના લોકો બીજાના દોષને પચાવી નથી શકતા. મેં ઘણા એવા લોકો જોયા છે કે બે-ચાર ખરાબ અનુભવો થાય તો ખળભળી ઊઠે. “અમને ખબર છે, મહારાજસાહેબો કેવા હોય છે !" એમને મન તો માયા એટલે માયા. મહારાજસાહેબ પણ માયા કરે છે. માયાના પણ ઘણા પ્રકાર છે. કઈ માયા ખતરનાક કહેવાય, કઈ માયા ઓછું નુકસાન કરે એની કાંઈ ખબર ન પડે. મહારાજસાહેબને શાસ્ત્રકારોએ ચોક્કસ પરિસ્થિતિમાં આજ્ઞા કરી છે કે માયા કરવાની. અમને શીખવાડ્યું છે, ટ્રેઇનિંગ આપી છે. અમારે સ્પંડિલજવું હોય તો પહેલાંના વખતમાં શરીરની શુદ્ધિ માટે ઉકાળેલા પાણીનો જ ઉપયોગ કરતા એવું નહિ, છાસની આસ (છાસની ઉપરનું પાણી) વગેરેનો ઉપયોગ પણ કરતા. અમારે પાણીના ટાંકા ભરીને રાખવાના ન હોય. અંડિલ જવું હોય તો પહેલાં પાણી વહોરવા જવાનું. આ બાજુ ખેતર હોય અને ત્યાં બ્રાહ્મણનું ઘર હોય તો ખબર હોય કે ભાતનું ઓસામણ મળશે. એ લઈને જઈએ એટલે તરત ખબર પડે કે જંગલે ગયા. પેલો માણસ વિચાર કરે કે આનાથી સાફ કરશે? એને એવો ભ્રમ ન થાય એટલે અમારે પાણી ક્યાંથી વહોરવાનું? ઊંધી દિશામાંથી વહોરવાનું. જેથી કોઈને એમ જ લાગે કે ઉપાશ્રય જઈ રહ્યા છે. અમારે આવી માયા પણ કરવી પડે. આચાર્ય મહારાજ પણ માયા કરે. માયા શા માટે કરી એ પણ સમજવું પડે. આચાર્ય મહારાજે વાજબી કારણથી માયા કરી હોય. આપણે પાછા આવું સાંભળીને બધી બાબતમાં માયા કરતા નહિથવાનું. આપણે સરળ બનતાં શીખવાનું છે. - 36 - .
