________________ 28 જૈન ઇતિહાસની ઝલક [59] જીવાનંદસૂરિજીનો બૌદ્ધાચાર્ય સાથેનો વાદ એ હતા, જીવાનંદસૂરિજી. એક વાર તેમણે સૌરાષ્ટ્રના વલ્લભીપુરમાં કોઈ બૌદ્ધાચાર્ય સાથે વાદ ગોઠવ્યો. વાદમાં શરત એ હતી કે જે પરાજય પામે તેણે, તેના શિષ્યોએ અને તેના સમગ્ર સંઘે સૌરાષ્ટ્ર છોડીને ચાલ્યા જવું. કમનસીબે જવાનંદસૂરિજી પરાજય પામ્યા. તેમણે સમસ્ત જૈનો સાથે સૌરાષ્ટ્ર છોડીને શરતનું અક્ષરશઃ પાલન કર્યું. દક્ષિણ ગુજરાતમાં રહીને કેટલાક સમય બાદ હવે પૂરતી તૈયારી થઈ ગઈ છે' એવા વિશ્વાસ સાથે એ જ બૌદ્ધાચાર્ય સાથે વાદ ગોઠવાયો. ફરીથી જીવાનંદસૂરિજી હાર્યા. શરત મુજબ સમગ્ર ગુજરાતમાંથી તમામ જૈનોને ઉચાળા ભરવા પડ્યા. ત્યાર બાદ જીવાનંદસૂરિજીએ લગાતાર બાર વર્ષ સુધી બૌદ્ધશાસ્ત્રો વગેરેનો ખૂબ ઊંડાણથી અભ્યાસ કર્યો. તેની નબળી કડીઓને ધ્યાનમાં લીધી. જ્યારે તેમને વિજયનો પૂરો વિશ્વાસ આવ્યો ત્યારે પુનઃ એ જ બૌદ્ધાચાર્ય સાથે વાદ કર્યો. આ વખતે શરત હતી કે પરાજય પામનારા પક્ષે સમગ્ર ભારત ખાલી કરીને ચાલી જવું. અને....બોદ્ધાચાર્યનો પરાજય થયો. તમામ બૌદ્ધો ભારત છોડી ચાલ્યા ગયા. [60] પાલનપુરના નવાબ એ હતા, પાલનપુરના કોઈ નવાબસાહેબ. એક વાર પોતાના પુત્ર સાથે જમતા હતા. ત્યારે જૈનોનું મહાજન કોઈ કારણે નવાબસાહેબને મળવા આવ્યું. જમતાં જમતાં નવાબસાહેબ મહાજન સાથે વાતો કરવા લાગ્યા. એકાએક તેમના પુત્ર રસોઈયાને બૂમ પાડીને કહ્યું, “મચ્છી લાવ.” આ સાંભળીને તરત જ નવાબસાહેબે પોતાના યુવાન પુત્રને જોરથી લાફો મારી દીધો. તેમણે કહ્યું, “નાલાયક ! આટલુંય ભાન નથી કે મહાજનશ્રી આપણી સામે બેઠેલ છે ? એમની આમન્યા પણ તે જાળવી નહિ ?" પુત્રે મહાજનની માફી માગી. [61] જગડૂશાહની અહિંસા જગડૂશાહ અપુત્રીઓ હોવાથી તેમણે તેમના ભાઈના પુત્રને દત્તક તરીકે લીધો હતો. એક વાર તેને સાથે લઈને જગડૂશાહ ભદ્રાવતીથી વહાણમાં બેસવા
