________________ ગ્રહણષણાશુદ્ધ પિંડ કહેવાય છે. 3. ગષણા અને ગ્રહમૈષણાથી શુદ્ધ એવા તે ભિક્ષાપિંડને પણ માંડલીના પાંચ દોષ ટાળીને વાપરવો તે ગ્રામૈષણા. અહીં થોડું વિષયાંતર કરીને પણ યાદ અપાવવાનું કે, શ્રાવકને જેમ ધનપ્રાપ્તિમાં ન્યાયસંપન્નતા અનિવાર્ય છે, તેમ સાધુને ભિક્ષાની પ્રાપ્તિમાં નિર્દોષતા એથીય વધુ અનિવાર્ય છે. અનીતિનું ધન કદાચ શ્રાવકનો આ ભવ કે પરભવ બગાડશે, જ્યારે દોષિત ભિક્ષા સાધુના સંખ્યાતા, અસંખ્યાતા કે અનંતા ભવો પણ બગાડે. દોષિત ભિક્ષા માટે એક જગ્યાએ તો ત્યાં સુધી લખ્યું છે કે, “સંયમબલઘાતિની ભિક્ષા". ભિક્ષા દોષિત તો સંયમ અવશ્ય શિથિલ. સંયમ શિથિલ તો પછી રહ્યું શું? પ્રાણ વગરનું હાડપિંજર જ ને! ઉપરોક્ત 47 દોષોમાંથી ઉદ્ગમના આધાકર્માદિ સોળ દોષો ગૃહસ્થની ભૂલમાંથી સર્જાય છે. ઉત્પાદનાના ધાત્રી વગેરે સોળ દોષો સાધુની ભૂલમાંથી અને એષણાના શંકિત આદિ દશ દોષો સાધુ અને ગૃહસ્થની સંયુક્ત ભૂલમાંથી લાગે છે. જ્યારે સંયોજના, પ્રમાણ, ઈંગાલ, ધૂમ અને કારણ નામે માંડલીના પાંચ દોષો સાધુને ગોચરી વાપરતાં લાગે છે. હાલ પૂરતી આંશિક વાત કરી. વિસ્તારથી જાણવા અભ્યાસ કરવો. સાધુ-સાધ્વીજી ભગવંત જેમ આ આગમનું સૂત્રથી અને અર્થથી જ્ઞાન મેળવી શકે છે તેમ સંયમના અભિલાષી શ્રાવક-શ્રાવિકા સંઘ પણ આ આગમનું અર્થથી જ્ઞાન મેળવી શકે છે. કહેવાયું છે કે, શ્રાવક જઘન્યથી અષ્ટપ્રવચનમાતાને શીખે અને ઉત્કૃષ્ટથી શ્રી દશવૈકાલિક સૂત્રના ચોથા અધ્યયન છ જવનિકાય સૂધી સૂત્ર અને અર્થથી ભણે. પાંચમું પિંડેષણા નામનું અધ્યયન માત્ર અર્થથી જાણે, પણ સૂત્રથી ન ભણે. આટલું વાચીને 47 દોષ જાણવાનો અને ટાળવાનો ચોકસાઈભર્યો પુરુષાર્થ ભવભીરુ સાધકો અવશ્ય કરવો જોઈએ ૨૦ઝા આગમની ઓળખ
