________________ ભણેલાની વારે વારે રટણાની જેમ શુભ ભાવો ને શુભ વિચારોની રટણા રહ્યા કરે, તો મનાય કે મનને એ જરૂરી લાગ્યા છે. અનોપભાઈ શ્રાવક : ભરૂચમાં અનોપભાઈ શ્રાવક આવા એક આગેવાન શ્રાવક હતા, શુભ ભાવના ખપી એમને ત્યાં લગ્નનો પ્રસંગ આવ્યો એમાં નાત જમાડવાનું નક્કી કર્યું હતું. પછી નાતના એક બીજા ભાઈને ત્યાં લગ્ન. પ્રસંગના હિસાબે એ ભાઈને નાત જમાડવાનો વિચાર થયો. પરંતુ એને નાત અનોપભાઈના કરતાં પહેલી જમાડવી હતી, પણ પેલી નાત તો નક્કી થઈ ગયેલી તે હવે કેમ ફરે ? ન્યાયસર કાંઈ બને એવું નહોતું, એટલે એ ભાઈએ અનોપભાઈની વિરુદ્ધ ગમે તેમ વાતો કરવા માંડી, બખાળા કાઢવા માંડ્યાં, “અનોપભાઈ મોટા શેઠ એટલે શું થઈ ગયું ? શું અમે નાતમાં નથી ? અમારો શું હક નથી ? નાત મારી પહેલી જમશે...' અનોપભાઈ શ્રાવક : ડાહ્યા માણસો સમજે છે કે આનો ખોટો ધમધમાટ છે. પરંતુ એની સાથે કોણ લડવા જાય? એમાં થોડું એમ ચાલ્યા પછી અનોપભાઈના કાન પર આ વાત આવી. આ તો શુભ ભાવના ખપી, ને શુભ વિચારની જરૂરવાળા શ્રાવક; અને જરૂર એટલે તો સમજો જ છો ને કે જેની ર એ પ્રસંગ પર તો ખાસ સાધી લેવાય ? અનોપભાઈ અહીં શુભ ભાવ શુભ વિચારને શું કામ ચૂકે? “મારે આની જરૂર છે, તો આમાંથી એ જ મેળવી લઉં, આ જ હિસાબવાળા એ શ્રાવક એટલે એમણે દિલમાં પેલા આડા માણસ માટે જરાય ક્રોધ કે દ્વેષનો મિલન ભાવ ઘાલ્યો નહિ. એમણે તો મૈત્રીભાવ ઉદારતાનો જ ભાવ ચમકાવ્યો. મનને એમ થયું કે, “હોય, એ પણ આપણો ભાઈ જ છે, તો એને નાત જમાડવાની હોંશ હોય તો ભલે એને પહેલો ચાન્સ મળે. સ્થિતિએ મોટો શ્રીમંત નથી, છતાં એને નાત જમાડવાના કોડ થાય છે, તો એના | શુભ ભાવનાના ખપી - ભરૂચના અનોપચંદભાઈ 71|
