________________
२१.
२६. कम्मं पुण्णं पावं, हेऊ तेसिं च होंति सच्छिदरा ।
मंदकसाया सच्छा, तिव्वकसाया असच्छा हु ॥५॥ कर्म दो प्रकार का है - पुण्यरूप और पापरूप । पुण्यकर्म के बन्ध का हेतु स्वच्छ या शुभ भाव है और पापकर्म के बन्ध का हेतु अस्वच्छ या अशुभ भाव है । मन्दकषायी जीव शुभ भाव वाले होते हैं तथा तीव्र कषायी जीव अशुभ भाव वाले । કર્મના બે પ્રકાર છેપુણ્યરૂપ અને પાપરૂપ. પુણ્યકર્મના બંધતો હેતુ સ્વચ્છ કે શુભ ભાવ છે અને પાપકર્મના બંધનો હેતુ અસ્વચ્છ કે અશુભ ભાવ છે, મદ કષાયી જીવ શુભ ભાવવાળો
હોય છે અને તીવ્ર કષાયી જીવ અશુભ ભાવ ધરાવે છે. 26. Karmas are of two types. Auspicious (good
deeds) and inauspicious (Bad deeds). The cause of auspicious bondages - is pure and good feelings whereas cause of inauspicious bondages is malice and bad feelings. A soul with meagre feelings of anger, pride, deceipt and greed is always having good intensions as against soul with bitter feelings of such anger, pride deceipts & greed having bad/inauspicious intensions. (reflections)
२७. रागहोसपमत्तो, इंदियवसओ करेइ कम्माइं ।
आसवदारेहिं अवि-गुहेहिं तिविहेण करणेणं ॥६॥ राग-द्वेष से प्रमत्त बना जीव इन्द्रियाधीन होता है । उसके आस्त्रवद्वार (कर्मद्वार) बराबर खुले रहने के कारण मन-वचन
काया के द्वारा निरन्तर कर्म करता रहता है । ૨૭. રાગ-દ્વેષથી પ્રમાદી બનેલ જીવ ઇન્દ્રિયને આધીન હોય છે.
એના આઝવતાર (કર્મઢાર) ઉઘાડાં રહેવાને કારણે મન-વચન
કાયાથી નિરંતર કર્મ કરતો રહે છે. 27. A soul who becomes negligent due to attach
ment and aversions is slave of senses. He is open to the influx of karmas and because of that constantly indulges in bondage of karmas
through thoughts, speeches and actions (deeds). (१COOOOOOOOOOOOOOOOOOO वीतराग यम)
