________________
‘હિત શિક્ષા છત્રીસી' નામની ૬૩૬૧ કડીઓમાં વ્યવહા૨નો સારો ખ્યાલ આપ્યો છે. સર્વસામાન્ય શિખામણો સ્ત્રીઓની અલગ શિખામણો અને સર્વમાન્ય સત્યોનું નિરૂપણ કર્યું છે. કાવ્યશાસ્ત્રમાં તેને ૨
ગણાંકિતની સિદ્ધિ માનવામાં આવે છે.
ચોમાસી દેવવંદનમાં ૨૪ ચૈત્યવંદન, પાંચ સ્તવન, ૧૯ સ્તુતિઓ (થોપ) પાંચ થોપોનું જોડું તથા પાંચ તીર્થનાં સ્તવનો આવે છે. આકર્ષક રાગોમાં તેની રજૂઆત લોકોને દેવવંદનમાં આવવા પ્રેરે છે.
સ્નાત્રપૂજામાં તીર્થંકરના જન્મ મહોત્સવનું વર્ણન કર્યું છે. મેરૂ પર્વત ઉપર પ્રભુનો જન્મમહોત્સવ ૫૬ દિક્કુમારિકાઓ અને દેવો ઉજવે છે તેનું સવિસ્તર બયાન છે.
સ્તવનનો પ્રભુના ગુણોની અનુમોદના-સ્તવના તથા બીજા અમુક તિથિ કે તીર્થના પ્રસંગે રચવામાં આવતી કૃતિઓનો કુલ સરવાળો બાવન થાય ચે.
સજ્ઝાય (સ્વાધ્યાય) આત્માના ગુણવિકાસને લક્ષમાં રાખીને આવી કૃતિઓ રચાય છે. ગેય કૃતિઓની-કથાગીતોની સંખ્યા બારની છે તે ઉપરાંત ગહુંળી-ગુરુગુણ સ્તુતિ-૧૬ જેટલી છે જે સ્ત્રીઓ બે વ્યાખ્યાનના અંતરાલમાં ગાય છે.
(૧) સ્તુતિઓ-૩, (૨) ચૈત્યવંદના-૫, (૩) નેમિનાથનો વિવાહ (૪) શુભવેલિ-૫ (૫) કૂણિકનું સામૈયું, (૬) છપ્પન દિક્કુમારી રાસક્રીડા, (૭) લાવણી-૨, (૮) આરતી-૧, (૯) ૨-ગણાંકિત ૬૩૬ અક્ષરાત્મક કાવ્યા, (૧૦) દુહા-૪, (૧૧) સ્થૂલિભદ્ર નાટક, (૧૨) વજસ્વામીના ફૂલડાં-૮ ગાથાઓ, (૧૩) હરિયાળી ગાથા-૯, (૧૪) નેમિનાથ
રાજીમતીના ૧૨ માસ;
આટલા પદ્યસાહિત્ય ઉપરાંત ગદ્યમાં તેમણે અધ્યાત્મ સારનો ટો (સં. ૧૮૮૧) લખેલ છે. તેમનું પદ્યસાહિત્ય સર્વદેશીયછે.
સંસ્કૃત સાહિત્યમાં પ્રશ્નચિંતામણિ નામનો ગ્રંથ જેમાં ૧૦૧ પ્રશ્નો અને ઉત્તરોની છણાવટ કરી છે. શાસ્ત્રીય બાબતોમાં પણ ગીવિજયજીનું પહુશ્રુતપણું આથી સિદ્ધ થાય છે.
શ્રુતજ્ઞાનનાં અજવાળા
૫૧
