________________
જ્ઞાનાવરણીય કર્મના ક્ષય કે ક્ષયોપશમથી આત્માની જ્ઞાનજ્યોત નિર્મળ થાય છે. સ્વપરનું ભેદવિજ્ઞાન સમજાશે.
લોકોને પાપનો ઉપદેશ આપીને, નિરુદ્યમી, નિરુત્સાહી અને બાયલા બનાવવાની જરૂર નથી. આવા જીવો તો અવળે રસ્તે ચડીને હલકા ધંધા કરી, પાપ વધારે છે. તેના જીવન ગુજરાનના ઊંચા ધંધાઓમાં પાપ નહીં બતાવતા, યતનાએ ધર્મ બતાવવાની જરૂર છે.
જ્ઞાનદાનથી જ્ઞાની થવાય છે. ધર્મદાનથી ધર્મી થવાય છે. પુણ્યદાનથી ભાગ્યવાન થવાય છે. પાપદાનથી પાપી કહેવાય છે. અધર્મદાનથી અધર્મી કહેવાય છે. ક્રિયાએ કર્મ, ઉપયોગે ધર્મ, પરિણામે બંધ અને નિર્જરાએ મોક્ષ – આ ચાર પદો પવિત્રજ્ઞાનથી પૂર્ણ છે. આ ચાર મહાપદોનું સ્વરૂપ તેઓએ ખૂબ ધીરજથી અને શાંતિથી બોલી અને સમજાવવાની પૂરી જાગૃતિ રાખી, પરમકલ્યાણ કરેલ છે.
પંડિતમરણને ભેટેલા આ મહાન તપસ્વી મુનિરાજે સમાધિમરણને સ્વીકારી ઉત્તમ દેશના આપી ગયા છે. મૃત્યુને મહોત્સવ બનાવી ઉચ્ચ લોકમાં સ્થાન મેળવનાર આ મહાન વિભૂતિની મહાયાત્રા અનોખો આદર્શ પૂરો પાડનાર બની ગયેલ છે.
યુગોના યુગો સુધી આ તપસ્વીરાજની દેશના અનેક આત્માઓને પ્રકાશ, પ્રગતિ, પ્રેરણા અને પવિત્રતાના પીયૂષ પીવડાવતી રહેશે. મહામાંગલ્યકારક અને મહાન કલ્યાણક્રારક બની રહેશે.
૯૪
અમૃત ધારા
