________________
૧) ૧૭ વર્ષની યુવાવસ્થામાં પ્રવેશ પામતાં સંવત ૧૯૩૨માં યાવજીવન પાણીનો સદંતર ત્યાગ કર્યો.
૨) ૧૨ વર્ષ સુધી માખણ વગરની છાશમાં કાચો લોટ ભેળવી પોતાના સંયમજીવનનો નિર્વાહ કર્યો. લાકડાના વેરને છાશમાં ભેળવી ચલાવી લેતા.
૩) કેરી અને કેરીના રસનો તથા દરેક જાતની સુખડીનો ઉપભોગ ન કરવાની પ્રતિજ્ઞા કરી. ૭ થી ૮ દ્રવ્યોના ઉપયોગ કરતા, વસ્ત્રોની પણ મર્યાદા હતી.
૪) ગરમીમાં ધગધગતી રેતી ઉપર આતાપના લેવાનું અને ઠંડીમાં રાતે હાથ પસારી ઊભા રહી ધ્યાન ધરવાનો નિયમ કર્યો.
૫) બે કલાકથી વધારે નિદ્રા લેવાનો ત્યાગ કર્યો.
૬) એક આસન ઉપર ત્રણ-ત્રણ કલાક જપ અને સ્વાધ્યાયનો નિયમ કર્યો.
૭) શાસન પ્રભાવના અને જ્ઞાન પ્રચાર માટે મુંબઈ અને કચ્છ સુધીનો ઉગ્ર વિહાર કર્યો.
૮) સ્વાધ્યાય તપના સમર્થ પુરસ્કર્તા, અહોરાત સ્વાધ્યાય-ધ્યાનમાં લીન રહેવાનો અજોડ પુરુષાર્થ કરી અનોખી સાધનાનું ઉત્તમ ઉદાહરણ અર્ધી રહે છે, કોટિ કોટિ વંદન. એમની ચારિત્રનિષ્ઠા, રસપરિત્યાગ અને વૃત્તિસંક્ષેપરૂપ તપ અજોડ છે.
તપસ્વીજી એક ક્રાંતિકારી યુગપુરુષ હતા. યુગપુરુષ પૂ. તપસ્વીજીના હૃદયમાં, વીરવાણીની સાચી સમજણ લોકોમાં વિકસે તે માટેનો અદમ્ય ઉત્સાહ હતો. ધર્મની શ્રધ્ધાવાળા એ યુગમાં લોકો બાહ્ય ક્રિયાકાંડોમાં રાચતા હતા. ક્રિયાઓ કરનાર ધાર્મિક વ્યક્તિ ગણાતી હતી. બાહ્ય ક્રિયાઓના બાહ્ય દેખાવો વધી પડ્યા હતા. જ્ઞાન સાથેનો સંબંધ ઘટવા લાગ્યો હતો. તેઓએ દર્શાવ્યું કે ભગવાન મહાવીરનો અનુયાયી વર્ગ જેમ શ્રી સંપન્ન છે. તેમ જ્ઞાન સંપન્ન થશે તો જ ધર્મનું વાસ્તવિક સ્વરૂપ સચવાશે.
૮૬
E
1 અમૃત ધારા –
