________________
(૧૯૧) . વળી જીવનહારી છે. મેઘ પણ મરણને નજીક કરનારે વળીયાને સહાયક છે. એક જ વસ્તુ અનર્થને કરનારી છે છતાં આ તે બને ભેગી થઈ ત્યારે જીવીતની આશા હવે કયાંથી જ રાખવી?
આ તે મોટું સંકટ પ્રાપ્ત થયું. અત્યારે તે ચારેકેર અંધકાર અંધકાર દેખાય છે. ક્ષણ પહેલાં મનુષ્યના હદયમાં ઉછળતે આનંદ કે નષ્ટ થઈ થયે! આ બધાંનું કપાત નિર્માલ્ય થઈને હું જોયા કરું તો મારા જીવિતને ધિક્કાર છે. માટે આ વહાણ ડૂબે નહિં અને લોકો નાશ પામે નહિ તે પહેલાં હું જ આ દેધાંધ અને તેફાની સમુદ્રને મારે ભેગ આપી દઉં તે શું હું ?”
વહાણપતિ વિચાર કરતા કરતે વહાણના પ્રાંતભાગ ઉપર આવ્યું. અત્યારે સમુદ્રની ભયંકર સ્થિતિ વાસમા હદયવાળા પુરૂષનું હૈયું પણ હચમચાવે તેવી હતી. સમુદ્રનાં એ ઉછળતાં મોજાંથી ખલાસીઓના પ્રયત્ન છતાં વહાણ તે ડબું ડુમું થઈ રહ્યું હતું. આ ધ્યાનમાં પડેલા કાચા હદયના લોકો સમુદ્રના તોફાનથી ભય પામ્યા છતા કલ્પાંત કરી રહ્યા હતા. આ સમયે કલ્પાંત કરે શું વળે તેમ હતું.
ભાઈઓ! અંત સમયે કલ્પાંત કરવા કરતાં પ્રભુનું સ્મરણ કરો.” નમસ્કારમંત્રનું સ્મરણ કરતે વહાણુપતિ સમુદ્રમાં પાપાત કરવાને ઉઘુકત થયો.
ઉપર આવ્યા છે પણ હચમચાવે
તે
વા વહાણ
