________________
પ્રકરણ બીજી
[૧૯
અશેાકશ્રીએ પૂર્વ ભવના પ્રેમથી, રાજપુત્રોને મૂકીને, ચંદનને વરમાળા પહેરાવી. અશાકશ્રી પેાતાના મિત્રને વરી, તે જોઇને નરદેવ હૃદયમાં અતિ દુષને પામ્યા. તે જોને પ્રજાપાળ રાન્તએ, ભાણેજ શ્રી કાંતાને નરદેવને આપી, તે બન્ને મહાન વિવાહ મહાત્સવ કર્યાં.
બન્ને મિત્રા પેાતાના નગરે ગયા. છ મહિના પછી, પૂર્વ કર્મના ઉદયયી, ચંદન સેવકેાથી યુક્ત દેશાંતર ગયા પાંચ વહાણા સાથે, રત્નદ્રિપ પહે[ચ્યા, ત્યાં અતિ લાભ પ્રાત કરીને, તે કાળુપુર ગયા. સમુદ્રમાં તેાક્રાની પવનના કારણે, તે સ`કટમાં સપડાયા, એક વહાણુ ભાગ્યું. તે વહાણ સાથે જોડાએલા ખીજા વહાણા છુટા પડી ગયા. દૈવના ચેાગથી ચંદનનું વહાણ સરમદિરના બંદરે પહાંચ્યું, ત્યાંથી મેતીએ ભરી પરીભ્રમણ કરતા ૧૨ વર્ષે કાળુપુર બદરે આા.
તે પહેલા ભાંગેલા વહાણુમાંથી, પાટીમાના યાગથી કાળુપુર, પહેાંચેલા લેાકેાએ, ચંદનના વહાણ ડૂબ્યાના સમાચાર આપ્યા. શ્રેષ્ટી, મિત્રા શાકશ્રી અને લેાકેા તેથી દુઃખી થયા તેમણે સમુદ્રમાં શોધખેાળ કરાવી. પરંતુ ચંદન મળ્યે નહિ. ૬ થી ૭ વર્ષ પછી લેÈના અપવાદથી અોકશ્રીને વિધવાને વેલ પહેરાવ્યેા. પરંતુ અંગના સ્ફુરણ આદિ નિમિત્તથી નહિ.
૧૨ વર્ષે ચંદન ક્રાણુપુર બંદરે આવ્યાના સમાચાર સાંભળીને, શ્રેષ્ટી, અશેશકશ્રી નરદેવ આદિ અતિ હતે પામ્યા. શ્રેષ્ટી, સાસુ-સસરા, મિત્ર અને નગરના લેકે આદિચનના સન્મુખ ગયા. ચંદન યથા ઉચિત દાનને આપતે અને સતે હુ પમાડતા, મહે।ત્સવથી નગરમાં આવ્યું. અશાકશ્રીને ધર્મ કલ્પદ્રુમ .. ક્રમે નરદેવ રાજા થયા અને તે રાજાને પ્રિય ચંદન નગરશેઠ થયે..
