________________
( ૧૮૯ )
કરતાં અટકાબ્યા. છતાં તેની દ્રષ્ટિમાં તિરસ્કાર તરી આવ્યા. બાહ્ય આડંબરમાં પણ અણગમાની મલીનતા અધિક સ્પષ્ટપણે દેખાવા લાગી.
રાજા રાજ એ પ્રમાણે આવે છે અને કાઇ વાર ઘ્રુપી રીતે તેા કોઇ વાર પ્રત્યક્ષપણે મહારાણીની મનેાદશા અનુભવે છે. માંદગીના દિવસે એ રીતે એક પછી એક વિતવા લાગ્યા. “ ખાઇ સાહેબ ! મંત્રીશ્વર પધારે છે !” એક દિવસે અચાનક દાસીએ આવી સમાચાર આપ્યા.
અશક્ત રાણીએ પાસુ બદલ્યું. જાણે કાઈ ખેાવાયેલી ચીજનેા માંડમાંડ પત્તો મળ્યો. હાય તેમ તે થાડીવાર તે દાસીના મ્હોં સામે જોઇ રહી ! ભાઇના આગમન-સમાચાર લાવનાર એ દાસી પ્રત્યે તેને અપૂર્વ વ્હાલ છુટયું....
ઉઠીને બેસવાના રાણીએ પ્રયત્ન કર્યાં. મખમલના બે તકીયાને અઢેલી તે જરા સ્વસ્થ બની.
“ ભલે આવે.” કહી, દરવાજાના માર્ગ તરફ અમીભરી નજર નાંખી.
ધીમે પગલે મંત્રીશ્વર પેથડકુમાર અંદર આવ્યા, માંડવગઢના મહારાણી આમ એકાએક ખીમાર થઇ ગયાં હશે અને પેાતાને ઝંખતા હશે એવી કલ્પના પણ તેને ન્હાતી આવી. તે રાણીના દુ ળ દેહને નીરખી સ્હેજ ગભરાયા. પાસેના એક આસન ઉપર બેઠે.
