________________
પ્રથમ દીક્ષિત: ભાઈશ્રી ચુનીલાલ પ્રથમ દીક્ષિતઃ ભાઈશ્રી ચુનીલાલ મુંબઈથી પાછા વિહાર કરતાં કરતાં મહારાજશ્રી પોતાના સંગાથી મુનિશ્રી હર્ષચંદ્રજી અને ભાઈશ્રી ચુનીલાલ સાથે અનુક્રમે અમદાવાદ પહોંચ્યા. તેમના સાથે ભાવથી જોડાઈ ચૂકેલા ભાઈશ્રી શિવલાલે એ જ વખતે મુંબઈથી પત્ર દ્વારા પિતાના એ આંતરિક પ્રવાહને વાચા આપીને પૂ. મહારાજશ્રીને પિતાની ભાવના જણાવી.
તેમને અમદાવાદ મળવા બોલાવાયા.
ભાઈશ્રી શિવલાલે આવીને વિગતે વાત કરી. વિચારોનું આદાનપ્રદાન થયું. થડે સમય સાથે રહ્યા. તેમની યોગ્યતા અને મક્કમતા જોઈ પૂ. મહારાજશ્રીએ તેમને માર્ગદર્શન આપ્યું અને જીવનના ઊધ્વીકરણની પ્રાથમિક તૈયારીઓ ચાલુ થઈ. પૂ. મહારાજશ્રીના આદેશાનુસાર પોતે જે વ્યવસાય કરતા હતા તેના પર મર્યાદા મૂકી અને બીજા સંબંધો પણ ઓછા કરવા લાગ્યા.
મુનિશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજે પિતાના સહવાસમાંની વાતચીત દરમિયાન ભાઈશ્રી શિવલાલને તદ્દન નિખાલસભાવે અને વિનાસંકેચે પિતાની અંતરભાવના જણાવવા કહ્યું અને ત્યાગીજીવનના સ્વીકાર માટે તેમને પિતાને નિર્ણય જાણવા ઈચ્છયું. ભાઈશ્રી શિવલાલને એ અંદરથી જ ઊગેલે અંતિમ નિર્ધાર હતો એટલે જવાબ વાળતાં તેમણે જણાવ્યું કેઃ
જ્યારથી આપને ઉપદેશ સાંભળે છે ત્યારથી આત્મશ્રેય માટે શ્રી વીતરાગને ત્યાગમાર્ગ જ મને અભીષ્ટ લાગે છે. એટલું જ નહિ પણ એ માર્ગના ભેમિયા તરીકે વિચરતા અનેક સાધુપુરુષના પરિચય પછી આપના પ્રત્યે જ મારું મન આકર્ષાયું છે. હું ઇચ્છું છું કે આપ મારા જીવનના નેતા બને.”
શ્રી શિવલાલના આવા પ્રત્યુત્તરથી મહારાજશ્રીને ખૂબ જ સંતોષ થયે અને પછી કહ્યું કે, “હાલમાં તે તમારે તમારી વ્યાવહારિક ગૂંચ ઉકેલવાની હોવાથી મુંબઈ પાછા જવાનું છે. અમે
