________________
‘સંત-શિષ્ય’ની જીવનસરિતા
૪૫
સાંકળીમાને નવસ્વરૂપ ધારણ કરેલા મુનિ નાનચંદ્રજી અને ગુરુમહારાજશ્રી દેવચંદ્રજીનાં દર્શન કરવાની ભાવના થઈ. પેાતાના પુત્ર ભાઈ જીવરાજને તેમણે આ વાત મુખઈ જણાવી. તેમને એ ગમી જતાં મુંબઈથી ભાઈ વનમાળીદાસ અને તેમનાં વિધવા એન સમરતબેનને તેમ જ સાયલાથી સાંકળીમા અને મોંઘીબેન વગેરેને લઈને ભાઈ જીવરાજ પૂજ્ય ગુરુમહારાજ સહિત નવદીક્ષિત મુનિ નાનચંદ્રજી મહારાજનાં દર્શનાર્થે અંજાર પહોંચ્યા.
દર્શન કરીને સૈા સતાષ પામ્યા, માના સ્થાને રહેલાં સાંકળીમા તેા ખૂબ ઘેલાં ખની ગયાં. માંઘીબેનના દિલમાં એક બાજુથી આન હતા તે ખીજી ખાજુથી સગા ભાઈ જેવા પ્રેમાળ દિયરની હૂકું હવે ફરીને મળવાની નથી, ભાવપૂર્વક ‘ભાભી’કહીને સ ખેાધતાં એ વહાલભર્યા વેણુ હવે કદી કાને પડવાનાં નથી, એ વિચારે તેમના અંતરમાં ખૂબ વેદના હતી.
આ પ્રસંગે મુનિશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજે ખૂબ ગંભીરતાપૂર્વક માંઘીબેનને હિંમત આપી સ્વસ્થ કર્યાં અને હવેથી તેમના જીવનસંગી બનનાર બેન સમરતબેનને ભલામણ કરતાં કહ્યું કે, “તમે મને જણાં હવે પછીથી સગાં એન હેા એ રીતે સહવાસ અને સહજીવનથી રહેતાં આત્માર્થ સાધજો અને ધાર્મિક અભ્યાસ કરજો. એમ કરવાથી તમને પરસ્પર ખૂબ શાન્તિ મળશે.”
આવી હિતકર ભલામણથી સૈાને સતાષ થયા.
વિદ્યાયવેળાએ સાંકળીમાની અને મેાંધીબેનની આંખામાંથી લાગણીવશાત્ આંસુ વહેતાં જોઇને મહારાજશ્રીએ તેમને આશ્વાસન આપતાં કહ્યું કે, “જે માર્ગ બધાને માટે હિતકર છે તે તમારી સૈાની સંમતિથી જ મેં સ્વીકાર્યા છે, તે પછી ખેદ કરવાનુ કારણ જ ક્યાં છે? .... ’ ઠરેલ અને ડાહ્યાં સાંકળીમા આ સાંભળી શાંત થયાં અને આશીર્વાદ સાથે કહ્યું કે, “ હવે તમારા હાથે સમાજના અને ધર્મના
