________________
“સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૪૩ સર્વસંગપરિત્યાગ અર્થે કચ્છ જતાં વચ્ચે આવ્યું મેરખી! એ કેઈ સાંકેતિક સુગ હતું કે “સવસંગપરિત્યાગીના પરમોચ્ચ પુરસ્કર્તા અને દેહ છતાં વિદેહી એવા શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર એ વખતે મેરબીમાં સ્થિત હતા. વ્યકિતની હયાતી દરમિયાન તેનું મૂલ્યાંકન અને ઓળખાણ બરાબર કરી શકવાની ક્ષમતાના અભાવે ત્યારે સંપ્રદાયવાદી શ્રીમદ્દના પ્રત્યે પ્રાયઃ વિરધીભાવથી જોતા. એમના વિષે તે વખતનાં આ જે સાંપ્રદાયિક વલણે હતાં તેની ઉપરછલી અસર નાગરભાઈના વૈરાગ્યવાસિત હૃદયને સ્પર્શી ગઈ. તેથી અવ્યકતપણે પણ નાગરભાઈના હૃદયમાં શ્રીમદ્દ માટે સદૂભાવભર્યો સુવિચારણાનો ચમકારો જાગી ઊઠ અને પિતાના સર્વસંગપરિત્યાગના ભાવિ જીવન માટે અમીટ છાપ મૂકી ગયે.
શ્રીમદ્દની આવી છાપ લઈને પિતાને ધન્ય માનતા નાગરભાઈ સૈની સાથે ગુરુદેવશ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ પાસે અંજાર પહોંચ્યા.
એ અપૂર્વ અવસર... શ્રીમદ્ રાજચંદ્રજી જેવી બાહ્યાંતર સર્વસંગપરિત્યાગના જે “અપૂર્વ અવસર”ની તાલાવેલી નાગરભાઈ લાંબા કાળથી અનુભવી રહ્યા હતા, તે હવે નિકટ આવી રહ્યો. ગુરુદેવ શ્રી દેવચંદ્રજી મહારાજ પાસે નાગરભાઈ અને તેમના સ્વજને દ્વારા દીક્ષા માટેની વિનતિ રજૂ કરાઈ. પૂર્વપરિચયના કારણે નાગરભાઈની ગ્યતા માટે ગુરુદેવને પૂરી પ્રતીતિ હતી એટલે એ સૈની પ્રસન્ન સંમતિને કારણે તેઓશ્રીએ વિનતિ સ્વીકારી. અંજાર શહેરમાં આ વાત પ્રસરતાં સંઘને ઉત્સાહ વધી રહ્યો.
અંતે પૂજ્ય મહારાજશ્રીએ શુભ તિથિ નક્કી કરી.
સંવત ૧૯૫૭ના ફાગણ સુદ ૩ના રોજ આનંદ અને ઉલ્લાસ સાથે આત્માથી નાગરભાઈને દીક્ષા અપાઈ. કેશના લોચન સાથે જાણે
