________________
સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૩૧ દાવ અજમાવી ચૂકેલા! આથી તેમને સોને તે આ વાત ગળે કેમ ઊતરે?
નાગરભાઈએ એ સૌના મનભાવને પામી જઈને કહ્યું:
“આપ જરા કન્યાને બેલાવશે? એની સાથે પણ હું વાત કરી જોઉં...!”
સૈ સંમત થયા. કન્યાના પિતા બેચરભાઈએ અંદરથી કન્યાને બોલાવી. થોડી જ વારમાં બેચરભાઈનાં ધર્મપત્ની પાર્વતીબાઈ અંદરથી એક કન્યાને લઈને બહાર આવ્યાં. સગપણ વખતે પ્રપંચપૂર્વક જે મેટી કન્યા બતાવાયેલી તેને હવે લાગેથી ચાલે તેમ ન હતું. નાગરભાઈએ જોયું તો બતાવાયેલી મેટી કન્યાને બદલે જેને સંસારને કશેય ખ્યાલ નથી તેથી માત્ર દસ વર્ષની નાની કન્યા સામે તેની મા પાસે ઊભી છે. તેઓ બધે ભેદ પ્રત્યક્ષ સમજી ગયા હતા. કન્યાનાં માતાપિતા પણ “હવે શું થશે? તેની ચિંતા કરતાં મૂગાં ઊભાં હતાં. નાગરભાઈએ તુરત જ બધાની વચ્ચેથી કન્યાને નજીક બેલાવી સાચા ભાવથી કહ્યુંઃ
સમજુબેન! આજથી તું મારી બહેન એની નિશાનીરૂપે ભાઈ તરીકે મારા તરફથી આ ચૂંદડી.....”
–આમ કહીને પિતાની થેલીમાંથી ચૂંદડી કાઢી તેને ઓઢાડી દીધી અને સગપણથી મુકત થયા. એ સંબંધ સમાપ્ત થયા. સૈ દિમૂઢ બનીને જોતા ઊભા રહી ગયા. કુદરતે પ્રપંચ રચનારાં માતપિતાને જાણે પાઠ ભણાવ્યો. જ્યારે ભેળી અણસમજુ કન્યાની સ્થિતિ શી હશે એ તો એ જ જાણે!
આ વખતે નાગરભાઈની ઉંમર ત્રેવીસ વર્ષની હતી. સમજુબાઈનું પાછળથી વિ. સં. ૧૯૬૦માં તેર વર્ષની વયે અવસાન થયું.
આમ નાગરભાઈએ આ મુખ્ય સંબંધને વિચ્છેદ તે દઢતાપૂર્વક અને શીવ્ર કરી લીધે, પરંતુ જીવનમાં માના સ્થાને રહેલા
