________________
૧૪૪
તે અશાત સાગર ભણી ...
સામાજિક અને ધાર્મિક લેાકહિતનાં કાર્યાની વિચારણા ચાલી. સાયલાના સુપ્રતિષ્ઠિત કાર્યકર્તા અને પોતે શ્વે. મૂર્તિપૂજક છતાં પૂજ્ય મહારાજશ્રીના ક્રાન્તિકારી વિચારાને કારણે તેમના પ્રત્યે અનહદ સદ્દભાવ ધરાવતા એવા શ્રી રતિલાલ ડામરશી તેમની સમક્ષ ગામ માટેના બાલમંદિર, પ્રાથમિકશાળા અને દવાખાનાની જરૂરિયાત અંગે રસપૂર્ણાંક અનેક ચેાજનાએ રજૂ કરી રહ્યા. પૂ. મહારાજશ્રીએ પણ ચૈાગ્ય માર્ગદર્શન આપી તેની અનુમેાદના કરી.
ઘેાડીવાર પછી થાનથી શ્રી છગનલાલભાઈ વગેરે દર્શાનાથી ભાઈએ આવ્યા. તેમની સાથે પણ વાતચીત ચાલી.
અપેારે સાધ્વીમંડળ તેમના સત્સ ંગ અને સમાગમને લાભ લેવા આવ્યું, તેમની જિજ્ઞાસાને પણ પ્રસન્નતા અને પરિશ્રમપૂર્વક પૂ. મહારાજશ્રીએ સતેષી.
આમ અંતર્ગ નિવૃત્તિ વચ્ચે આ મહારની સહજપ્રવૃત્તિની ધારા દિવસભર ચાલતી રહી. સાંજ પડી, પ્રતિક્રમણ થયું. પૂ. મહારાજશ્રીને એ સવારથી પેાતાની આવી રહેલી જીવનસધ્યાની ઝાંખી થઈ રહી હતી, પરંતુ સૈાને આંચકા લાગશે માની જલદી તેએશ્રી કોઈને સ્પષ્ટ કહેતા ન હતા. પ્રતિક્રમણ બાદની સાયપ્રાર્થનામાંનાં તેમનાં પદ્મ માત્ર આ ઝાંખીને પૂર્વસંકેત કરી રહ્યાં હતાં:
૧
અપૂર્વ અવસર એવા ક્યારે આવશે? કયારે થઈશું માહ્યાંતર નિગ્રંથ જો, સ સખ ંધનું ધન તીક્ષ્ણ છેદીને વિચરશુ. કવ મહત્ પુરુષને પંથ જો
र
અપૂર્વ અવસર૦
....
એવા અવસર પ્રભુજી ક્યારે આવશે? આનરસ મુજ અંતરમાં ઉભરાય જો ;
શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર.
