________________
‘ત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૧૩૭ પછી તે તેઓ પણ મુંબઈનાં પરાંઓમાં વિચારવા લાગ્યા.
હવે સૈરાષ્ટ્ર કે ગુજરાત તરફ જઈ શકાય તેવી શકયતા કે સમય ન હતું. આથી બોરીવલી સંઘે તક જોઈને પૂ. મહારાજશ્રીને બીજા ચાતુર્માસ માટે વિનતિ કરી, પરંતુ તેમની શારીરિક શક્તિ સારી ન હોવાથી હવે ચાતુર્માસને કાર્યભાર વહન થઈ શકે તેવું ન હતું. તેથી પૂ. મહારાજશ્રીએ વિનતિના ઉત્તરમાં કહ્યું કે, “આ ચાતુર્માસ તે મારે ક્યાંક રહેવું જ પડશે; પરંતુ હવે તે મારી લાંબા સમયની અંતરછા ઉપરાંત શરીરની પણ મર્યાદા છે, તેથી મારે આ વખતે પૂર્ણ નિવૃત્તિ લેવી છે. માટે જે એ રીતે તમને લાભ જોઈ હોય તો વિચારજો...” આ સાંભળી વિનયી, સેવાપરાયણ અને ઉપકારવશ થયેલા બોરીવલીના સંઘે પૂ. મહારાજશ્રીની વાત ઘણ ઉમંગથી સ્વીકારી લીધી અને ભાવપૂર્વક કહ્યું કે, “અમને આપની સેવાનો લાભ મળે તે પણ ઘણું છે.” અને પૂ. મહારાજશ્રીએ સ્વીકૃતિ આપી. સં. ૨૦૧૫ના ચાતુમાંસ ફરીને બેરીવલીમાં નક્કી થયા. - આ ચાતુર્માસમાં લાંબા સમયથી ઝંખેલાં નિવૃત્તિ અને આરામ લેવાનાં હતાં એટલે આ નિમિત્તે ચાતુર્માસ-નિવાસ ઉપાશ્રયને બદલે બોરીવલી ઘેડબંદર રોડ પરના “કૃષ્ણકુંજ' નામના બંગલામાં નકકી થયા. પૂ. મહારાજશ્રી ઠાણા ૨ ત્યાં ચાતુર્માસ રહ્યા અને મહાસતીશ્રી હેમકુંવરબાઈ આર્યાજી ઠાણું ૩ના ચાતુર્માસ ઘાટકોપરમાં થયા. બોરીવલીના આ બીજ ચાતુર્માસ દરમિયાન પૂ. મહારાજશ્રીને વળી ફરીવાર બીજે સખત હૃદયરોગને હુમલે આવે. પરિસ્થિતિ ખૂબ ચિંતાજનક બની ગઈ. મુંબઈથી અને ઘાટકોપરથી નિષ્ણાત ડોકટરોને બોલાવ્યા. બૃહદ્ મુંબઈના આગેવાન સંઘસેવકો પણ બે રીવલીમાં હાજર થયા. ડોકટરના છેલ્લામાં છેલ્લા ઉપચારે બોરીવલી, ઘાટકેપર વગેરે સંઘની સેવા-સુશ્રુષા અને પૂ. મહાજશ્રીના પ્રબળ પુણ્યોદયે વળતા ભાવ થયા, પરંતુ હૃદય નબળું પડી જવાથી ખૂબ
