________________
સંત-શિષ્યની જીવનસરિતા
૧૧૩ જેવા શાંત, એકાંત, પ્રાકૃતિક સ્થળે આવી પહોંચ્યા. કરનાળી જેવું અંતમુખ કરતું કુદરતી વાતાવરણ અને આશ્રમ હોવાથી લગભગ વીસેક દિવસ ત્યાં રહ્યા. દરમિયાન શ્રી અમુલખભાઈ અમીચંદ ત્યાં દર્શનાર્થે આવ્યા. પૂ. મહારાજશ્રીએ લીંબડીમાંની બે જરૂરિયાત માટે તેમને પ્રેરણ કરીઃ એક હતી બહેનો માટેના ઉપાશ્રયની અને બીજી પુસ્તકાલય માટેના મકાનની. શ્રી અમુલખભાઈએ તરત તે અને પ્રેરણાઓ ઝીલી લીધી અને અનુક્રમે પોતાનાં માતુશ્રી અને પિતાશ્રીના સ્મરણાર્થે આ માટેનાં મોટાં મકાને લીંબડીમાં બનાવાવી શ્રી સંઘને અર્પણ કર્યા. પૂ. મહારાજશ્રીની આત્મલક્ષી એકાંત સાધનામાં પણ લેકહિત, ધર્મ અને વિદ્યા માટેની આવી પ્રવૃત્તિઓની પ્રેરણા પ્રસંગે પાત્ત સહજ થયા કરતી અને તે સ્વીકાર પામી સાકાર થતી. અહીંથી પૂ. મહારાજશ્રી ચાતુર્માસાથે વાંકાનેર પધાર્યા અને સં. ૨૦૦૧ના ચાતુર્માસ વાંકાનેરમાં થયા.
મહારાજશ્રીએ વર્ષોના અનુભવ પછી—ખાસ કરીને અજમેર સંમેલન પછીનાં વર્ષોમાં–આમજનતા પિતાના ઉપદેશને લાભ સરળતાથી લઈ શકે એવા હેતુથી રાત્રે સાર્વજનિક પ્રાર્થના અને પ્રવચનની નવી પ્રથા શરૂ કરી હતી. પરિણામે બધા વર્ગનાં સ્ત્રીપુરુષ એનો લાભ હોંશેહોંશે અને પૂરેપૂરે લઈ શકતાં હતાં. નવી પ્રથા હેવાથી, મેટાં શહેરોમાં કેટલાક રૂઢિચુસ્ત માણસોને આ વસ્તુ ગમતી ન હતી, પરંતુ મહારાજશ્રી એની પરવા કરતા નહિ.
વાંકાનેરના ચાતુર્માસ પછી ધોરાજીના સંઘે આવતા ચાતુમસની વિનતિ કરી હતી અને તેને સ્વીકાર પણ થઈ ચૂક્યા હતું. એટલે વાંકાનેરથી ધોરાજી જવા માટે મહારાજશ્રીએ વિહાર શરૂ કર્યો. વચ્ચે નાનામોટાં ક્ષેત્રમાં વિચરતાં અનુક્રમે તેઓશ્રી રાજકોટ પધાર્યા. તે વખતે રાજકેટ સંઘમાં રૂઢિચુસ્ત જુનવાણી માનસવાળા આગેવાન હતા. મહારાજશ્રીના કાન્તિકારી વલણને
