________________
અજમેર સાધુ-સંમેલનમાં
મહારાજ અને ગીશ્વર શ્રી શાંતિવિજયજી મહારાજને એવા ગાઢ પશ્ર્ચિય થયા કે અન્ને પરસ્પરના સ્નેહ-સદ્ભાવથી પ્રસન્ન થયા.
८८
અન્ને મહાત્માએ વચ્ચે પ્રસંગેાપાત્ત સાધુ-સંમેલનની વાત નીકળી. પેાતાના વર્ષોના અનુભવને કારણે મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજે સહેજ નિરાશાના સૂર કાઢતાં શ્રી શાંતિવિજયજી મહારાજને પેાતાનુ મતવ્ય જણાળ્યું કે, “મેટા ભાગના સાધુએ રૂઢિચુસ્ત અને કેવળ ક્રિયાકાંડમાં જ રાચનારા હેાવાથી આ સમ્મેલનમાં કાઈ કા સિદ્ધ થઈ શકશે નહિ. એટલે તેની સફળતા વિશે મને તે સદેહ જેવું જણાય છે....’”
આ વાત સાંભળીને ચેાગીશ્વર શ્રી શાંતિવિજયજી મહારાજે પેાતાની આદ્રષ્ટિપૂર્ણાંક તેમને કહ્યું:
“ મુનિરાજ ! એમ નિરાશ થવાની કઈ જરૂર નથી. તમારું વ્યક્તિત્વ અને પ્રભાવ એવા પ્રકારનાં છે કે સંમેલનમાં તમારી હાજરી પણ ઘણા લાભનું કારણ ખનશે. માટે તમારે નિઃશક અનીને ત્યાં જરૂર જવુ....”
આમ તેઓશ્રીએ શ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજને જાણે ભવિષ્યની આગાહી કરતા હાય તે રીતે ઉત્સાહિત કર્યાં એટલે તેઓ એવડા ઉત્સાહથી આગળ વધ્યા અને પાલી, ખ્યાવર થઈને અજમેર મુકામે પહોંચ્યા.
અનેક સતા ત્યાં ભેગા થયા હતા. અજમેરના એ સમેલનનું તે એક મોટુ પ્રકરણ છે. આશા-નિશાના ઝેલે ચડેલા એ સ ંમેલનને સ ંતુલિત અને સુસ્થિર કરી યશસ્વી બનાવવામાં ખીજા કેટલાક પ્રમુખ સાધુએ સાથે મહારાજશ્રી નાનચંદ્રજી મહારાજનું પણ એક આગવું સ્થાન હતુ તેમ તે વખતે એ સ ંમેલનમાં હાજર રહેલી અનેક વ્યકિતએ આજે પણ ગૌરવભેર કહે છે અને મહારાજશ્રીના પ્રભાવપૂર્ણ વ્યકિતત્વની સાક્ષી પૂરી પાડે છે.
