________________
કર્તા : ઉપા. શ્રી યશોવિજયજી મ. (સહજ સલુણા હો સાધુજી ! એ-દેશી) પદ્મપ્રભ જિન જઈ અલગારહ્યા, જિહાંથી નાવે લેખોજી કાગળને મસી તિહાં નવિ સંપજે, ન ચલે વાટ-વિશેખોજી (સ-કણ) સ-ગુણ-સનેહારે કદીય ન વિસરે–સગુણ||૧|| ઈહાંથી તિહાં જઈ કોઈ આવે નહિ, જેહ કહે સંદેશોજી જેનું મિલવું દોહિલું તેહશું નેહ તે આપ-કિલેશોજી—સગુણ॥૨॥ વીતરાગ રે રાગ તે એક-૫ખો, કીજે કવણ-પ્રકા૨ોજી ઘોડો દોડે રે સાહિબ-વાજમાં, મન નાણે અસવા૨ોજી–સગુણાગા સાચી ભક્તિ ભાવના –૨સ કહ્યો, રસ હોયે તિહાં દોય રીઝેજી હોડા-હોડે રે બિહું–રસ-રીઝથી મનના મનોરથ સીઝેજી–સગુણ૰|૪|| પણ ગુણવંતા રે-ગોઠે ગાજીએ, મોટા તે વિશ્રામોજી વાચક જશ કહે એહજ આશરે, સુખ લહું ઠામો ઠામજીસગુણ પ
૧. દૂર‘૨. લખાણ=કાગળ ૩. બહાનું ૪. રસ્તો ૫. ગુણવાળા-સારા ગુણવાળાનો સ્નેહ ૬. પોતાને કષ્ટરૂપ ૭. એક તરફી ૮. માલિકીની લગામ મુજબ ૯. ભાવોની તન્મયતાનો રસ ૧૦. બંનેની રસ પૂર્વક અંતરની પ્રસન્નતાથી ૧૧. ગુણવાન મહાપુરુષોની સોબતથી ૧૨. કેમ કે મોટાઓ વિશ્રામ=આધારરૂપ-શરણરૂપ હોય છે.
