________________
૨૧૨
રાજુલ રાણી, કર્મની ગતિ મેં તે ન જાણી; આઠ ભવની પ્રીતિને ઠેલી, નવમે ભવ કુંવારી મેલી. ૬૭. એવું નવ કરીએ નેમ નગીના, જાણું છું મન રંગના ભીના; તમારા ભાઈએ રણમાં રઝલાવી, તે તે નારી ઠેકાણે નાવી. ૬૮. તમે કુલ તણે રાખે છે ધારે, આ ફેરે આવ્યો તમારે વારે; વરઘોડે ચડી માટે જશ લીધે, પાછાં વળીને ફજેતે કીધે; આંખે અંજાવી પીઠી ચોળાવી, વરઘોડે ચઢતાં શરમ ન આવી. ૬૯ મહોટે ઉપાડે જાન બનાવી, ભાભીઓ પાસે ગાણ ગવરાવી; એવા ઠાઠથી સર્વેને લાવ્યા, સ્ત્રી પુરૂષને ભલા ભમાવ્યા. ૭૦. ચાનક લાગે તે પાછા જ ફરે, શુભ કારજ અમારૂં રે કરજે; પાછા ન વળી આ એકજ ધ્યાન, દેવા માંડયું તિહાં વરસી જ
